Τρόποι ενημέρωσης

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

Podcast: The Music-call presents: "I fuckin' ♥ the wub wub sound"


Με αυτό το σκατένιο cover που επιμελήθηκα σας καλησπερίζω και σας καλωσορίζω στην πρώτη dubstep συλλογή του Music-Call. Η συλλογή ανέβηκε σε μορφή podcast μιας και...έτσι. Για ποιον λόγο έγινε; Ε, είμαι σε μια φάση κάνα μήνα τώρα που έχω ξεκοκκαλίσει οτιδήποτε έχω σε dubstep στον σκληρό μου (if you know what i mean) και είπα να κάνω και ένα podcast με τα πολύ αγαπημένα, οπότε ιδού!
Μέσα θα βρείτε πολλούς γνωστούς, αλλά και λιγότερο γνωστούς της σκηνής όπως Skrillex, Flux Pavillion, Rusko, Doctor P, Βorgore, Cookie Monsta, Bar 9, Parametic και από δω πάνε κ οι άλλοι. Enjoy ma shit! Έχει και link για ντάουνλοατς.

Tracklist:

Bar9 - Murda Sound
Cookie Monsta - Me Want Cookie
Ry Legit - Buzz Lightyear
Skrillex f. Sirah - Kyoto
Noisia f. Foreign Beggars - Shelshock
Borgore - Flex
Benny Bennasi f. Gary Go- Cinema (Skrillex Remix)
Rusko - Woo Boost
Doctor P - Sweet Shop (Friction VS Camo & Crooked remix)
Modestep — Sunlight (Torqux & Twist Remix)
Nneka - Heartbeat (Chase & Status Remix)
Αdele - Rolling In The Deep (The SoniXx Dubstep Remix)
Nero - Promises
Flux Pavilion f. Doctor P - Air Raid
Davip - Ignition (Bare Noize Remix)
N.e.r.d  f. Nelly Furtado- Hot'n'fun (Nero remix)
Deadmau5 - Raise Your Weapon (Noisia Remix)
Parametic - Ready Set
FuntCase - Mattress Punch
Phear Phace - My Face
Kelly Dean & Steady f. Kemst  - Teflon (Excision & DatsiK Remix)
Sigma - The Jungle (FuntCase remix)
Snow Patrol - In The End (Whateverman Remix)
Gemini - Graduation
Emalkay - When I Look At You



Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

Interview Corner: A Jigsaw



Η σημερινή ημέρα αποτελεί milestone του Music-Call, καθώς σήμερα δημοσιεύει την πρώτη του συνέντευξη από μη hip-hop καλλιτέχνη. Και αυτός, βασικά αυτοί, είναι οι "A Jigsaw". Από την πόλη της Coimbra, Πορτογαλία, έφεραν στα αυτιά μου από τους πιο όμορφους ήχους του '11, αμφιταλαντευόμενοι κυρίως μεταξύ blues, country και folk.
Η τριμελής μπάντα υφίσταται ουσιαστικά από το '99 κυκλοφορώντας ωστόσο την πρώτη τους δουλειά το 2004, με τίτλο "From Underskin". Ο τελευταίος τους δίσκος "Drunken Sailors & Happy Pirates" κυκλοφόρησε το 2011 και ήταν και ο λόγος που τους ζήτησα να μου παραχωρήσουν συνέντευξη, όπως και έκαναν με μεγάλη προθυμία. Τι μας είπαν λοιπόν;


1 Hello! So, "a jigsaw" is talking about "drunken sailors and happy pirates". How did you come up with the idea of your name and hence your latest album's name?
Hi! Well, the name encompasses the concept of this album, that is centered around the construction of the identity of the individual; of how you get to be what you are. And these “Drunken Sailors & Happy Pirates” are a metaphor for the people that changed us and that are the characters of our album. In a certain way we are telling our story through theirs. We were working on this identity concept when we came up with the title. And this was 2 days before we began recording our album “Like The Wolf” in the end of 2008.

2 Well, I noticed in your myspace that your music genre compiles blues and folk among others. Have you ever been experimented as a band or some of you in other music genres? If no, would you like to?
We all had different experiences with other musical genres, because that is something that you go through as you are learning any kind of instrument. And over time you understand what it is that makes more sense to you. And it’s true that we have a greater affinity with the genres mentioned above. It’s something that happened over time. But who knows what the future holds?



3 The singer's voice reminds me of Johnny Cash, besides if I’m not wrong he is one of your inspirations. Do you believe that there is any chance for an artist to attribute correctly when his inspirations are diminutive or/and wrong? 
I’m not sure I understood your question. But Yes, Johnny Cash is one of our inspirations, as are many others, like Cohen, or Nick Cave or Tom Waits. It’s with them that we learned how to write songs, how to play instruments, how to play certain instruments. And we cannot leave the writers at the door for they had a role of equal measure in how we are shaped as artists. Now about the comparisons, that is always bound to happen until you truly know the work of an artist. Until then it’s quite normal to mention names and compare, so that people who never heard of them and to whom you are writing can be in the same ballpark and understand immediately what kind of music it is.

4 What do you think is your biggest success as a band till now?
I think it’s this album, Drunken Sailors & Happy Pirates. We think it’s truly a great album and for us, that is the most pure form of success.



5 It seems that Portugal is in the same financial situation with Greece. More specifically, the salaries and the whole economical status of your country, and not only, are facing big "curtailments". Do you believe that this affects the whole music industry and you as a part of it?
Yes, strange tides for both our countries. It seems as though as if we are in the same bottomless boat in the middle of the storm. It’s only natural that the music industry suffers from any crisis because unfortunately culture at times like this is more likely to be considered as expendable. It is not, but that is an argument that would take us hours to discuss. But, on the other side and contradictory as it may be, if we take a look at our history, it’s at times like these that music and specially guitar driven music has more impact on society. Let’s see what history tells us this time. Since we tour a lot outside of Portugal we also get in contact with other country realities and can be more or less balanced. I mean even with the crisis, the first edition of our new album sold out in less than 2 months, so we can’t really complain that much about that.

6 In your opinion, what is better for an artist, going indie or being in a record label?
There are two sides to every story. Here it’s exactly that. There are major pros and cons in both and it depends on what kind of record label we are talking about. For example, with this new album we are going to do 12 different editions until the end of the year. We began in October, one month before the debut of the album with the cd-single The Strangest Friend that has 3 exclusive B-Sides, then in December we released the Cassette “I’ve Been Away For So Long” with 6 tracks. So, before the end of 2011 we already had 20 new songs out the door. And from vinyl 7’’ to 12’’ and even a book, we want to release all those songs we wrote but in a different way. And I know for sure that no Record Label and much less a major one, would be on board with such an idea. That is the good side of going indie. But there is a downside to that because it requires a great investment and surely a Label would come in handy. There are many ways to look at it and in the end there is no good nor bad, better or worse. It’s just a matter of an artist to check how far off he is from what his plan (music-wise) was initially.

7 I like trivias and I usually put some trivia-questions in my interviews. So, I would like you to tell me some of your favorite movies.
There are so many, because cinema is also one of our passions. Ok, let me see: Jean Luc Godard’s “Le Mepris”, “Pierrot Le Fou”, Mike Leigh’s “Naked”, Kubric’s “Spartacus”, Alfred Hitchcock’s “The Rope” and so many, many more.

8 And your favorite albums?
Again, tough question, so I’ll stick to the ones that come to the top of my mind without giving much though to that. Ok, The Doors “La Woman”, Nick Cave & The Bad Seeds “No More Shall We Part”, Leonard Cohen “Songs Of Love & Hate”, Tom waits “Swordfishtrombones”, Howe Gelb “'Sno Angel Like You”



9 About Greece. Had you ever had any connection with Greece? Any influence or a piece of art that you liked it? 
It’s curious that you ask. Yes we have a big connection with Greece. Apart from the obvious Greek heritage, I love the works of Homer, one of the true masters. And in fact there is a song from our first EP Fromunderskin (2004) that was inspired in a sentence from the Odyssey.

10 In your last cd you actually narrate some stories, one in each track, in a way that it makes you live the scenes which is describing. Do you have any influences in a way that helps you write these songs?If not some experiences?
Like I was telling before, those with whom we learned and came before us do leave their marks in the work we do. And that is the same for everybody, for that matter. In this case I think the stories we wrote lend themselves to these kind of flights. We’re glad to know that people feel the songs the way we wrote and intended them to be. There’s this weight of the literature in our songs that might help with that.



11 And after "Drunken sailors and happy pirates" what are we going to expect to? Are you planning any tour for promoting your work?
The tour of the album that follows the promotional tour we are doing now in Spain, begins in February in Portugal. Then it will proceed back to Spain and from April forth we’ll be all over Europe, from Germany to Italy, Holland, France, etc etc promoting the album. We hope this time around we might visit Greece and present our songs there. We’ve already had many Greeks in our gigs and they always tell us that we must go there. So I hope this time around we make it possible.

Μια γεύση από το τελευταίο τους album:

     



Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Compilation: Rap11 in Twenty5 (2012)



Το 2011, δυστυχώς ή ευτυχώς μας άφησε χρόνους πρόσφατα. Σε μια προσπάθεια να μαζέψουμε τα κομμάτια που μας κάνανε πιότερο εντύπωση μεταξύ άλλων, σας δίνουμε απλόχερα τη συλλογή τούτη. Με μεγάλη μας λύπη αφήσαμε απέξω μπόλικα κομμάτια, αλλά ήμασταν περιορισμένοι στα 25 κομμάτια έκαστος.
Εδώ είναι λοιπόν, ένα κομμάτι/άλμπουμ. Μέσα θα βρείτε κομμάτια όλων των γούστων' να πίεις ένα ποτάκι χαλαρά, να ανοίξεις κεφάλια, κομμάτια για να 'ρωτευθείς, να χωρίσεις τη δικιά σου ενώ πηδάς την κολλητή της κλ.π.

ΥΓ. Δείτε το υστερόγραφο κάτω-κάτω

Tracklist:

Side A: 
01. Cunnynlinguists - Phantasmata
02. Evidence - The Red Carpet feat. Raekwon & Ras Kass
03. Shadow Knight - Και Συ Γελάς feat. Ταφ Λάθος
04. Random Axe - Jahphy Joe feat. Melanie Rutherford & Danny Brown
05. Atmosphere - She's Enough
06. Lord Lhus - Coming Up
07. Looptroop Rockers - On Repeat
08. Bad Meets Evil - Loud Noises feat. Slaughterhouse
09. Dope D.O.D - Psychosis feat. Sean Price
10. Deliric1 - Linii De Tramvai feat. Doc
11. Kill Emil - Appreciation To The Mic feat. Billa Qause,J.Melik & Elephant Phinix
12. MOP - Opium
13. Apathy - The Recipe feat. Xzibit
14. Γέλως - Μας Έφαγε Το Μίσος
15. Souln.e.k & RSN - Καλή Διάθεση feat. Tαφ Λάθος
16. The Doppelgangaz - Like What Like Me
17. Timbo King - High Ranking feat. R.A. The Rugged Man
18. Wu-Tang Clan - 225 Rounds
19. Univers - Optimum
20. O-Lay & Diatonic - Acute Case of Baller
21. Jedi Mind Tricks - Chalice feat. Chip Fu
22. Moriginal Champsystem - Amy Winehouse
23. Babylon Warchild - Fire In The Sky feat. Fresco P
24. Nas - Ghetto Dreams feat. Nas
25. Melodious Monk - Final Chapter
Side S:
01. AWAR - Nuclear
02. Random Axe - The Hex
03. Reks - 25th Hour
04. Soulkast - World Wild f. Ghostface Killah
05. Doppelgangaz - Digging
06. Roc Marciano, Gangrene - Jet Luggage
07. Chino XL - N.I.C.E.
08. Saigon - Bring Me Down (III) f. Joe Budden
09. Blaq Poet - Nighttime Shootouts f. Celph Titled & Apathy
10. Sadat X, Homeboy Sandman -  X & Sandman
11. Roc C - Starchild f. The Alchemist
12. Evidence - James Hendrix f. The Alchemist
13. Sean Price, Termanology - Population Control
14. Apathy - Stop What Ya Doin' f. Celph Titled & Dj Premier
15. Illa Ghee - Price To Be Illa f. Sean Price
16. Pharoahe Monch - Assassins f. Jean Grae & Royce Da 5'9"
17. Zion I, The Grouch, Eligh, Evidence - Amp Live For President
18. Freddie Gibbs - Thuggin'
19. Slaughterhouse - Put Some Money On It (RMX) f. The LOX
20. Mobb Deep - Dog Shit f. Nas
21. Smif N Wessun - That's Hard f. Styles P & Sean Price
22. Skyzoo - Could've Struck The Lotto
23. Elzhi - Verbal Intercourse2
24. Cunninlynguists - Stars Shine Brightest (In The Darkest Of Night) f. Rick Warren
25. Blu - Good Morning Neighbor.



DOWNLOAD (SIDE S)


ΥΓ. Για όσους δεν τα πιάνουν κατευθείαν: Side A=Ανδρέας, Side S=Σταύρος

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011

Souln.e.k & RSN - Χρειάζομαι Διάλειμμα (2011)


Ένα δισκάκι που περίμενα πολύ καιρό λοιπόν έφτασε σήμερα στα χέρια μου. Ή για να ακριβολογώ στα δυσλειτουργικά ΕΛ.ΤΑ της γειτονιάς μου, αλλά klein, τουλάχιστον έφτασε στο χέρι μου.
Πριν χωθώ στο ψητό να πω πρώτον ένα συγγνώμη για την απουσία αλλά θεωρώ πως δικαιολογούμαι και δεύτερον να σας πω λίγα πράματα για το project των Souln.e.k&RSN.
Τον πρώτο, Souln.e.k (Νεκτάριος) τον ξέρετε ίσως από τους "Ως Αιδώ" μαζί με τον Χρήστο Λαϊνά που επίσης συμμετέχει στο cd και τον Δημήτρη Καντάρη, ενώ τον δεύτερο, τον RSN (Άρης), τον ξέρετε από πολλές δουλειές από τις οποίες έχει αναλάβει την μουσική επιμέλεια (μεταξύ άλλων και μέρος του soundtrack του "Debtocracy") καθώς τόσο και από το συγκρότημα των Dagobah System, όπου έχουμε φιλοξενήσει και συνέντευξη τους στο παρελθόν όσο και από τους Razastarr όπου αποτελεί τον dj του σχήματος.
Ως SoulN.ek&RSN είναι η πρώτη τους δουλειά, με το πρώτο τους video clip να κυκλοφόρησε πρόσφατα με τίτλο "Χρειάζομαι Διάλειμμα".


Souln.e.k. & Rsn - Χρειάζομαι Διάλειμμα



Όσον αφορά το cd λοιπόν, το οποίο όπως είπα ήδη το περίμενα καιρό, αφού με είχε ικανοποιήσει το υλικό που είχε διαρρεύσει και οι συμμετοχές που είχαν αναφερθεί ήταν πολλά υποσχόμενες.
Με το που μπήκε το intro ένιωσα ότι το cd θα μου αφήσει καλή γεύση, ίσως φταίει η έντονη funky διάθεση του, ή ο έξυπνος τρόπος με τον οποίο κόλλησε διάφορα couple αποσπασματικά από διάφορα κομμάτια του cd πάνω στο beat με όμορφα scratches.
Το επόμενο κομμάτι "Μην το βάζεις κάτω" έχει μια όμορφη smooth διάθεση με αισιόδοξο στίχο, όπως έχει άλλωστε όλο το cd. Παρ όλο που είχε κυκλοφορήσει εδώ και καιρό, δεν είχα δώσει βάση πριν από σήμερα όπου μπορώ να πω ότι έμεινα και ευχαριστημένος, με το τέλος του να περιέχει scratches πάλι από τον RSN τα οποία ουσιαστικά ήταν και το κερασάκι στην τούρτα.
"Διαφήμιση" το επόμενο κομμάτι και ήταν ένα από τα πολυαναμενόμενα, όσον αφορά εμένα, κομμάτια λόγω της ιδιαίτερης αγάπης μου στον Λ.Ο.Σ ο οποίος και συμμετέχει εδώ. Φοβερή παραγωγή, ωραίο στήσιμο, ενώ χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τον n.e.k εδώ την παράσταση την κλέβει ο Λ.Ο.Σ με το ιδιόμορφο πάτημα του και τον ιδιαίτερο στίχο του. Πολύ ωραίο το σημείο όπου σταματά η παραγωγή και ακολουθεί ένας μικρός διάλογος μεταξύ των καλλιτεχνών, μια απόπειρα για το ρεφρέν και μετά ξαναμπαίνει το κομμάτι.
Σειρά είχε το "Χρειάζομαι Διάλειμμα" το οποίο και άφησα να ακουστεί, παρ όλο που το είχα ακούσει πάρα πολλές φορές το τελευταίο διάστημα καθώς ήταν το μόνο μου δείγμα, μαζί με το "Ατομικότητα", από το cd. Ίσως από τα πιο ωραία κομμάτια του album αν και λόγω της εξοικείωσης μου με αυτό, μου πέρασε αδιάφορο.
Επόμενο το "Χρώματα" με τον Mc Yinka. Κομμάτι με reggae διάθεση, εξ ίσου αισιόδοξο με τα υπόλοιπα και έναν πολύ καλό Yinka, όπως μας έχει καλομάθει άλλωστε. Ακολουθεί το "Ατομικότητα" το οποίο έχει και μια από τις ατάκες που χρησιμοποίησα πιο πολύ μέσα στο '11 "γεμίσαμε εργοστάσια που φτιάχνουνε ανθρώπους" όμορφος στίχος με δυνατό beat και ωραίο outro.
Dagobah System και Cathy Idra έχει στην συνέχεια το menu, όπου τους πρώτους τους περίμενα καθώς πιστεύω, όπως είναι λογικό ότι είναι το πιο ταιριαστό συγκρότημα με το project, όπως και αποδείχθηκε. Η προσθήκη της Cathy Idra στα ρεφρέν ήταν απαραίτητη πιστεύω, καθώς ήθελα να ακούσω σε μια τέτοια παραγωγή γυναικεία φωνητικά. Περίεργο στήσιμο μπορώ να πω, παραμένοντας στο funk στοιχείο που έχει όλο το cd ουσιαστικά με άλλο ένα ωραίο τελείωμα.
Σειρά έχει το "Η Μουσική Μου" σε παραγωγή Eversor, κομμάτι που μιλά για την αγάπη του Souln.e.k για το hip-hop. Εκπληκτική παραγωγή, αναμενόμενο από Eversor, και ο Νεκτάριος καταφέρνει να σου δημιουργήσει εικόνα περί της σχέσης του με το hip-hop με τον τρόπο που στα μεταφέρει. Προσωπικά το έβαλα στα αγαπημένα μου.
"Βρες τον δρόμο", Elephant Phinix, φοβερά scratches και ξεσηκωτική παραγωγή από τον κύριο Άρη. Θα σταθώ στο couple του κύριου ελέφαντα φοίνικα, ο οποίος είναι και ο αγαπημένος μου  αγγλόφωνος mc εν Ελλάδι, για να πω ότι με άφησε για άλλη μια φορά ευχαριστημένο, ενώ και το ρεφρέν μου άρεσε, ο τρόπος που έδενε ο αγγλικός με τον ελληνικό στίχο.
Κάπου εδώ, μπήκα σε ένα τρελό δίλημμα, καθώς δεν μπορούσα να αποφασίσω αν το αγαπημένο μου κομμάτι είναι το "Διαφήμιση" ή το "Καλή Διάθεση". Σίγουρα η αγαπημένη μου παραγωγή απ΄όλο το cd με πολύ καλή παρουσίαση από τον Ταφ Λάθος, όπως μας έχει συνηθίσει άλλωστε. Αξιοσημείωτο για μένα είναι το back 2 back που έχει μέσα στο κομμάτι, όπως και η διάφορες εναλλαγές στην διάρκεια του.
Φτάνοντας στο προτελευταίο κομμάτι δεν κατάλαβα καλά-καλά πως πέρασαν έτσι 10 κομμάτια. "Νομίζουν" ο τίτλος. Δεν με άφησε αδιάφορο, ωστόσο σίγουρα δεν ήταν στο επίπεδο των άλλων κομματιών. Παρ όλα αυτά, άλλη μια όμορφη παραγωγή και μου άρεσε το ρεφρέν, όπως έδενε η φωνή με το πνευστό καθώς και ο στίχος.
Επίλογος, που τον περίμενα η αλήθεια είναι, όχι για κάποιον άλλο λόγο, αλλά για να δω τι παραγωγή θα μας δώσει ο Λαϊνάς, το "Θα αντέξουμε πολύ στον χρόνο". Για τρεισήμισι λεπτά απλά άκουγα, φοβερή παραγωγή, διαφορετική από το υπόλοιπο cd και μου άφησε ιδιαίτερη γεύση στο τέλος.

Γενικότερα, ένα πολύ άρτιο δισκάκι, με funky κυρίως διάθεση, που προσωπικά με ικανοποίησε. Σε σημεία που θα μπορούσε να καταλήξει μονότονο, υπήρχαν οι κατάλληλες εναλλαγές ώστε να μην βαριέται το αυτί. Από τα αγαπημένα μου μέσα στο '11, σίγουρα όσον αφορά την Ελληνική hip-hop σκηνή.

Ξεχώρισα: Διαφήμιση, ατομικότητα, βρες τον δρόμο, καλή διάθεση, θα αντέξουμε πολύ στον χρόνο


Tracklist:
  1. Intro
  2. Μην το βάζεις κάτω
  3. Διαφήμιση feat. Λ.Ο.Σ.
  4. Χρειάζομαι Διάλειμμα
  5. Χρώματα feat. Mc Yinka
  6. Ατομικότητα
  7. Ευτυχία feat. Dagobah System, Cathy Idra
  8. Η μουσική μου (prod. by Eversor)
  9. Βρες τον δρόμο feat. Elephant Phinix
  10. Καλή διάθεση feat. Ταφ Λάθος
  11. Νομίζουν
  12. Θα αντέξουμε πολύ στον χρόνο (prod. by Χρήστος Λαϊνάς)

Πληροφορίες για το πως θα προμηθευτείτε το cd μπορείτε να βρείτε εδώ


Επίσης μπορείτε να πάρετε μια ιδέα από το cd από δω:


Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011

Interview Corner: The Doppelgangaz





DOPPELGANGAZ!
Ποίοι είναι οι Doppelgangaz θα μου πείτε ε; Hip Hop δίδυμο από τη Νέα Υόρκη. EP & Matter Ov Fact. Matter ov Fact & EP. Η ιστορία τους ξεκινάει από τα τέλη του '90, όμως δεν έχει περάσει και πολύς καιρός από την πρώτη Doppelgangaz κυκλοφορία.
Αρκετά όμως με τα λόγια, ας αφήσουμε τους ίδιους να μας τα πούν παρακάτω.


-Your duo story starts back in '98 if i ain't wrong. Is there any chance to listen to any early Doppelgangaz shit?

Matter ov Fact: No plans at the moment but you never know. All I can tell you is that we were some profane youngsters with absolutely no bass in our voices.

-How did that Black Cloak Lifestyle come to you?

EP: Well, we didn’t ask for this. Nobody sat around begging to live this lifestyle. You heard Fact state it in his rhyme that its nothing to write home about. He ain’t never lie (Laughs)! Rap Lords bestowed this upon us. We had no choice, but we love it because its all we know.

-So, i see you are quite familiar with Isopropyl alcohol. How come you came up with that?

Matter ov Fact: It was cost effective and convenient. You can get it cheaply and at any time of night no matter what town you’re in. Plus its rather potent, feel me.






-I really love they way your beats unfold. 1-2 plain sample loops, escorted by simple, hard-hitting drums. Most beatmakers nowadays are trying to impress adding too many things to their beats.
Οne for you EP: How hard is it to give that 90's feeling to a beat?

EP: Everything we do is off feeling and emotion. Before there is an idea of how to approach the beat and how many elements to include, the feel of it needs to evoke an emotion. And notice I didn’t say a specific emotion. We never set out to make a sad song or a happy song. We just want to trigger a feeling inside of you. It’s up to the listener to figure out how it makes them feel. It’s like reading signals from women. She may be putting out signs of being disinterested, but I’m taking it as “she wants me”. In regards to a 90’s sound, that’s something I never had in mind. Of course, we draw influences from the artists we grew up listening to but we’re all about forward progression. Doppelgang is 2012 art at its finest.

-I know a lot of people that are kinda hatin' Lil B. Do you think that Lil B rappin' over Doppelgangaz beat gave a boost to your name at all?

EP: Honestly, it didn’t give a boost and we didn’t aim for getting a boost. The BASEDGOD doesn’t put production credits on his works of art so there is no way to get exposure off him which is probably a calculated effort on his part because he’s so prolific and willing to work with people, but he doesn’t just want you banking off his fame. The real reason we collaborated with him is because we are fans of his work and are able to see his true artistry in his music. He told me my beats cried to him. C’mon now, what else type of validation do you need? Hearing that from him meant the world to us. I also used to work at Jive records and met him when he was real young as a member of The Pack. To see where he has taken his career is simply inspiring.

-Do you think that an artist can be successfully self-promoted, or have a major success without extra promotion? Many artists forget their roots and ideologies for the sake of a better promotion. What is your opinion on that?

Matter ov Fact: It’s definitely hard to yield results with self-promotion, but at the end of the day you cant be sitting around waiting for things to happen. I think artists should be promoting themselves at all times. As far as having major success with self-promotion, the odds are definitely against you. At the same time, I think that greater promotional opportunities will come to those who promote themselves well. If an artist switches up what they do after getting better promotion, hopefully they know what they’re doing because it might backfire. Chances are they got to that point because of what they are known for.


-Have you ever sat down to make a beat, or record while being sober?

EP: Now why would we do that? That’s foolish. 91% on deck at all times.

-Who are the Rap Lords to you?

Matter ov Fact: The Rap Lords are wise old men who happened to bestow their abilities and knowledge upon us. It’s a good thing they didn’t bestow their ED upon us at our early age.

-Lone Sharks is out (NAO). Are you giving yourselves some time to rest or you have already made your future plans?



EP: We’ll sleep when we’re dead...Oh wait, we’re dead already. Nah, but we’re always working kehd and trying to stay creative. Life is too inspiring to not be creative.

-I believe that a "strong" album, is the album where artists themselves are able to stand on their own feet, making a featuring artist unnecessary.
Although, many people think that having collaborations with other artists in a release is a "must". What is your opinion? Are we going to listen to any collabos of you in any Groggy project?

EP: We believe a Doppelgang body of work should represent The Doppelgangaz. We’re not too big on doing haphazard collabs with people. If it’s natural and comes together organically, sure we’d collaborate. We’ve actually done some collaborating with some well known professionals that you will be hearing soon, but as far as our albums go, most likely self contained art.


-Ιf you could change places with any rapper, who would it be? Or is it, Black Cloaks ova everything?

Matter ov Fact: I would change place with ton of rappers, too many to name. Unfortunately no rapper would willingly trade places with us *cries*

-Matter ov Fact, is it true that your friend EP skill derives from a daily dose of NZT pills?

Matter of Fact: Haha, I get asked that question all the time. People think he must be taking NZT to come up with such beautiful soundscapes. We have people looking for us because word around town is that we have connections with many NZT factories in the Tri-State area, including one in Peekskill NY.

-You started rapping back in the days, like '98, as you already said. But first official releases started not earlier that 2008. Youngsters nowadays are releasing early shit by the time they step outside the studio.
Do you think that an artist should be mature enough to control his skills, his voice etc before releasing any kind of work, or seeing the evolution (if any) by the years can attract more people?

EP: It might be wise to hone ones craft, but at the same time music is expression and it’s always cool to hear artists go through their stages and to grow with them as a listener. We’ve been hitting up brothels for years now and the semi decent looking ladies have since turned to old hags over the years, yet we still love them because they’ve matured and aged like fine wine. We kind of like that.



-I won't ask about influences and all that shit, but, who were the ones that listening to them you guys were like "damn, that makes me work harder"?

EP: Well, there are too many to name. Obviously BASEDGOD and DOOM are artists we check for but I think just art in general is inspiring. Seeing people take their passion and present it to the world always makes you want to be in a creative state of mind.

-How does it feel to do the opening act for Slaughterhouse? Were they fond of the Black Cloak Lifestyle?

EP: It is always an honor working with those guys. They could choose any people they’d like to open for them and somehow we’ve been involved in numerous shows with them. Maybe its because we bribe them with trips to the brothel but still, they chose to let us perform with them. Couldn’t thank them enough!

-Matter ov Fact, what car are you drivin'?

Matter ov Fact: I can’t tell you the make, model or color due to crazed fans reading this, but I can tell you that its from the year 2000. I can also tell you that my car’s ABS is a wrap. I have to pump my break pedal like the old timers used to do.

-So, any shark words as an epilogue?

HARK!



Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

Draconian - A Rose For The Apocalypse (2011)




Νέο άρθρο από αυτόν που δεν το περιμένατε. Έχε χάρη που δεν έχουν μπει τα βαριά ακόμα και προλαβαίνω να αράξω τον κώλο μου για κάμποσο χρόνο.

Στο ψητό λοιπόν. Άρθρο για metal έχω να κάνω πάρα μα πάρα πολύ καιρό και επειδή πάντα την φθινοπωρινή  περίοδο κάτι με πιάνει και τα αυτιά μου ερεθίζονται σε ακούσματα όμορφων γυναικείων vocals πάνω από metal χαλί (τα brutalίδια σπάνια με συγκινούσαν αλλά δεν με ενοχλούσαν κ όλας) και επειδή μια αιθέρια ύπαρξη (Ω, τι γλυκά που τα λέω) μου έδειξε ένα κομμάτι από το εν λόγω συγκρότημα είπα "Ανδρέα, κάνε ένα άρθρο". Όπερ και εγένετο. Να κόψω τους μακροπερίοδους λόγους by the way.

Στο θέμα μας. Σουηδικό metal συγκρότημα (παγκόσμια πρωτοτυπία) με 5 album στο ενεργητικό τους και σχεδόν 18 χρόνια στις πλάτες του. Εγώ σήμερα τους έμαθα νομίζω, αν και δεν θα ταν απίθανο να τους έχει πάρει το αυτί μου πουθενά τυχαία.

Επειδή δεν έχω την πολυτέλεια να αναλύσω το album, θα κάνω ένα σύντομο review για το σύνολο του album.
Το album λοιπόν, βγάζει κλασικό ήχο metal μπάντας τέτοιου είδους. Δηλαδή δεν έχει κάτι το πρωτότυπο, κάτι το ιδιαίτερο. Αλλά θα το ακούσεις αρκετά ευχάριστα αν σ αρέσει αυτή η μουσική. Πολύ όμορφη φωνή από την Lisa Johansson και όμορφες εναλλαγές, δεν κουράζει κάπου, ούτε έχει κάτι το extreme. Επίσης δένει η φωνή της όμορφα με τα vocals του Jacobsson ενώ υπάρχουν και κομμάτια που συνοδεύονται και από βιολιά σε μερικά σημεία με ωραίο τρόπο, όπως το Dead Word Assembly. Κάπου εδώ και ενώ στο διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα σ αυτές τις 2 περιόδους ξανάκουσα όλο το album έχω να πω ότι σε μερικά σημεία η φωνή του Jacobsson ακούγεται πολύ ευχάριστα.


Σε γενικές γραμμές είναι ένα album που θα το ακούσει ευχάριστα ένας οπαδός της μουσικής των Nightwish ή των Within Temptation  αν κ εφόσον δεν έχει πρόβλημα με τα brutalίδια που προανέφερα.
Γενικότερα πάντως πιστεύω ότι ένας μουσικόφιλος θα εκτιμήσει και την ενορχήστρωση αλλά και και την φωνούλα της Lisa. Αυτά

Αυτά ξεχώρισα: Dead Word Assembly, End Of The Rope,  The Drowning Age , Deadlight


Tracklist:

1.The Drowning Age
2.The Last Hour of Ancient Sunlight
3.End of the Rope
4.Elysian Night
5.Deadlight
6.Dead World Assembly
7.A Phantom Dissonance
8.The Quiet Storm
9.The Death of Hours
10.Wall of Sighs (Bonus Track)

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2011

Jedi Mind Tricks - The Psycho-Social, Chemical, Biological & Electro-Magnetic Manipulation of Human Consciousness (1997)

Καλησπέρα και πάλι. LowInertia ξανά στo πληκτρολόγιο αφού ο Αντρέας και η σαπιοπαρέα του μας κλάνουν για να διαβάσουν για τις πανελλήνιες. Φλώροι...

Αφου λοιπόν μέσα σ'αυτό το blog εγώ είμαι ο ΑΝΤΡΑ, είπα να κάνω ένα review για ένα ΑΝΤΡΙΚΙΟ δισκίο όπως το The Psycho-Social, Chemical, Biological & Electro-Magnetic Manipulation of Human Consciousness.

Μεγάλος τίτλος.


Kαταρχάς, δυό λόγια για το συγκρότημα μιας και έρχονται το Μάρτιο. Οι JMT αρχικά ήταν ένα hip hop duo από τη Φιλαδέλφεια, αποτελούμενο από τους Ikon the Verbal Hologram (νυν Vinnie Paz) στο ρόλο του mc και τον Stoupe the Enemy of Mankind στο ρόλο του παραγωγού. Μετά ήρθε ο Jus Allah, έφυγε και μετά ξαναήρθε. Ετσι απλά. Καθαρή γαιδουριά εκ μέρους του αλλά εμένα δε μου πέφτει λόγος στα της μπάντας.


Το The Psycho-Social, Chemical, Biological & Electro-Magnetic Manipulation of Human Consciousness είναι το debut album τους και κάπως ξεχωριστό όσον αφορά τις παραγωγές και τους στίχους.
Στο θέμα των beats, το αξιοπερίεργο είναι ότι ο Stoupe δούλεψε σχεδόν αποκλειστικά με δικά του beats, πράγμα που δεν ξαναείδαμε σε επόμενους δίσκους των JMT όπου οι παραγωγές ήταν κυρίως ολόκληρες λούπες με ελαφρό voice pitch στα φωνητικά τους ενώ το τραγούδι Souls from the Streets ψιλο-dub-ίζει αν και δεν παίρνω όρκο. Αν κάνω λάθος μη με διορθώσετε γιατί μου τη σπάει.
Οσον αφορά τους στίχους, το αξιοπερίεργο είναι ότι ο Ikon (νυν Vinnie Paz, μη μπερδεύεστε) ασχολήθηκε κυρίως με θρησκευτικά ή/και παραθρησκευτικά, παραφυσικά, και μυθολογικά θέματα. Σίγουρα το στοιχείο αυτο το κράτησε και στα cd που ακολούθησαν αλλά για ένα περίεργο λόγο δε το άφησε να βγει και πολύ έξω.
Ενα άλλο αξιοπερίεργο στους στοίχους είναι ότι σε αυτό το δίσκο ο Ikon δε μας πρήζει τα αρχίδια με το πόσο μισεί τους gay και το Χριστιανισμό. Εντάξει Vinnie, είσαι Μουσουλμάνος ΑΝΤΡΑ αλλά πες και κάτι άλλο.

Στο ζουμί λοιπόν, το cd ξεκινάει, όπως τα περισσότερα cd τους με λόγια από ταινία (δεν ξέρω ποια) και ένα beat. Θεός, δημιουργία, κύρηγμα και άλλα πρηξαρχίδια. Το beat ακούγεται όμως και σε βάζει στο mood του υπόλοποιπου album που είναι λιτά και μετρημένα beats με μερικά σχετικά νυσταγμένα ραπαρίσματα.
 Το ''Winds of War'' καλό είναι και μάλλον το μόνο που μου άρεσε στην πρώτη ακρόαση του δίσκου.
Eπίσης το ''Chinese Water Torture'' είναι γαμώ και μου θύμισε πάρα πολύ το ''Come Clean'' από Jeru The Damaja.

Oι ντόπες στο cd είναι αρκετές θα έλεγα αλλά για να μη χρονοτριβώ: The Three Immortals, Omnicron, I Who Have Nothing (bonus video clip με τον Ιkon να μπεκρουλιάζει) και Communion: The Crop Circle Thesis.

Για το τέλος άφησα το Neva Antiquated, τραγούδι με το καλύτερο beat που έχει υπάρξει ποτέ σε γήινο ηχογράφημα ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ. Οκ, τώρα που τράβηξα την προσοχή σας με τα bold, το Neva Antiquated είναι το καλύτερο hiphop κομμάτι όλων των εποχών και όποιος διαφωνεί τον προκάλω σε ξιφομαχία. 100 χρόνια να το ακούω θα το γουστάρω. Και εσείς. Αν μου δοθεί η ευκαιρία θα το ραππάρω στο Κύτταρο live μαζί με το Vinnie και τον Jus Allah.


Για το τέλος: Το cd είναι WAYYY underrated, το The Apostles Creed μοιράζεται το ίδιο sample με το intro του ''Στα βήματα του Ισκιου'' από Αγνωστο Χειμώνα, ψαχτείτε και με το πρώτο cd του Jeru που παρέθεσα πια πάνω και αν παίρνετε ΠΟΛΥ στα σοβαρά τους στίχους του hiphop και είστε της μαλακισμένης φιλοσοφίας ''ό,τι λες να το κάνεις'' μην ακούσετε καν το δίσκο. Really, don't.

Last minute info: O Stoupe την έκανε από τους JMT. Το κέρατό μου. :(

Btw: ''Ανδρέας ****: βαζε και κανενα τρακλιστ ρε πεταμενε'' οπότε:

  • Tracklist

    1. Intro
    2. The Winds of War
    3. Chinese Water Torture Featuring Breath Of Judah
    4. The Three Immortals Featuring Apathy/Breath Of Judah
    5. Neva Antiquated (Dark Jedi Remix) Featuring Sun Pharaoh
    6. Omnicron Featuring Apathy/Sun Pharaoh
    7. As It Was In The Beginning... Featuring Lost Children Of Babylon
    8. Books Of Blood: The Coming Of Tan Featuring El Eloh
    9. Incanatrix (Interlude)
    10. The Immaculate Conception
    11. The Apostle's Creed Featuring Apathy/Yan The Phenomenon
    12. I Who Have Nothing
    13. Communion: The Crop Circle Thesis Featuring The Lost Children of Babylon
    14. Onetwothree (1995)
    15. Souls from the Streets (1994)
    16. Last Straw (Onesoul Remix) (1994)
    17. Tug of War (1993)
    18. Get This Low Featuring Black Thought/Jus Allah