Τρόποι ενημέρωσης

Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010

Statik Selektah & Termanology - 1982 (2010)


Το 2010 είναι η χρονιά του 1982 για τους Statik Selektah και Termanology.. Όχι, δεν πρόκειται για κάποια αναδρομή, απλά την χρονιά του Thriller, του Wildstyle, την χρονιά που τα Air Force One πρωτοκυκλοφόρησαν, είναι και η χρονιά όπου οι 2 αυτοί καλλιτέχνες γεννήθηκαν. Εξού και ο τίτλος.

O Termanology, παρόλο που έκανε το ντεμπούτο του το 2003, μέσα σε 7 χρόνια έχει καταφέρει να βγάλει 10 mixtapes (Hood Politics 1 εως 6, 50 Bodies 1 εως 3 και "If Heaven Was A Mile Away"), 2 collaboration albums ("1982" (w/ Statik Selektah, "Out The Gate" (w/ DC the Midi Allien [2006]) και ένα solo ("Politics As Usual" [2008]), και έχει καταφέρει να τραβήξει προσοχή μεγάλων παραγωγών (Premier, Alchemist, Pete Rock, Large Professor) και να κάνει συμμετοχές με πολύ δυνατά ονόματα της αμερικάνικης σκηνής. Τα μεγάλα ονόματα δεν λείπουν ούτε από αυτόν τον δίσκο: Saigon, Cassidy, Xzibit, Bun B, Inspectah Deck, M.O.P, Freeway και Styles P, βάζουν το στίγμα τους σε έναν δίσκο που ποικίλει θεματολογικά. Ο Termanology δείχνει να είναι πιο ώριμος, και να έχει πολλή όρεξη να βγάλει δίσκο που σίγουρα θα συζητείται για καιρό, και αν μη τι άλλο, δεν θα περάσει απαρατήρητος.

O Statik Selektah, όπου με τις τελευταίες κυκλοφορίες του, έχει δημιουργήσει μεγάλο ντόρο γύρω από το όνομά του, και όχι άδικα. Ο Stat, δίνει έναν πολυ οικείο προς τον ακροατή ήχο, και θα 'λεγα θυμίζουν πολύ golden era (π.χ. soul, jazz δειγματα, γυναικεια φωνητικα κλπ). Επίσης στο Help βλέπουμε μια παραγωγή στην οποία μπορούμε να πούμε οτι δοκίμασε να
πειραματιστει κάπως, και το αποτέλεσμα ήταν αξιαγάπητο.

Αφού είπαμε 2 λόγια για τις παραγωγές και για τον Τerm, ας πάμε να δούμε τον δίσκο.

Κομμάτια όπως το "Still Waiting", βγάζουν αρκετό συναίσθημα, σε τέτοιο βαθμο που το κανει καλά αλλά όχι πολύ συχνά (π.χ. "So many tears [Hood Politics], "I See Dead People" [Politics As Usual]). Επίσης δεν λείπουν οι ντόπες όπως το The World Renown, Goin Back και το Thugathon 2010. Καλά αυτά, αλλά κομμάτια όπως You Should Go Home, Street Life, Freedom, Tell Me Lies (εδώ μάλιστα κάνει και ένα name droppin o Term), People Are Running, Life Is What You Make It, αποτελούν το "ζουμί" του δίσκου, και κομμάτια που σίγουρα κάτι έχουν να "πουν", καθώς όπως προείπα, ο Termanology φαίνεται πολύ σοβαρότερος σε αυτήν την κυκλοφορία. Ας μην ξεχνάμε όμως και τους συμμετέχοντες που δένουν τέλεια με το feeling του κάθε κομματιού και βάζουν το χεράκι τους, ανεβάζοντας και άλλο το επίπεδο.
Καταλήγοντας μπορώ να πω, πως ο δίσκος ήταν κάτι πολύ καλό ανάμεσα σε μέτριες κυκλοφορίες, έδωσε αυτό που λείπει στα περισσότερα albums εν ετει 2010. Κατά την ταπεινή μου άποψη το 1982 είναι καλό και σωστό hip hop.


Tracklist:
01. The World Renown
02. People Are Running
03. Things I Dream feat. Lil’ Fame
04. Goin Back feat. Cassidy & Xzibit
05. The Radio
06. Wedding Bells feat. Jared Evan
07. You Should Go Home feat. Bun B & Masspike Miles
08. Tell Me Lies feat. Styles P
09. Life Is What You Make It feat. Saigon & Freeway
10. Freedom feat. Reks
11. Still Waiting
12. The Street Life
13. Thugathon 2010 feat. M.O.P.
14. The Hood Is On Fire feat. Inspectah Deck
15. Born In 82
16. Help

O.S.T.R. - O.C.B. (2009)






Μιας και τα collaboration projects μεταξύ Ευρωπαίων παραγωγών και Αμερικάνων rapper δεν είναι και λίγα, και μιας και έχω μείνει απόλυτα ικανοποιημένος από τις παραγωγικές ικανότητες τους, είπα να ρίξω και μια ματιά και να δω τι "λένε" οι Ευρωπαίοι ράππερζ.
Έπειτα από κάποιες προτάσεις σε διάφορες χώρες (κυρίως ανατολικές), κατέληξα να κοιτάξω την Πολωνία. Ένα κομμάτι από τον Πολωνό O.S.T.R. με έβαλε στην διαδικασία να τον check-άρω περισσότερο. Μέσα σε πολλές κυκλοφορίες και πολύ καλές μάλιστα, κατέληξα πως ο δίσκος ονόματι O.C.B. είναι ένας από τους καλύτερούς του, και όχι μόνο κατ'εμέ, αλλά και βάσει στατιστικών.

Ο δίσκος αποτελείται από 20 κομμάτια, σε παραγωγές του ίδιου, ο οποιός ραπάρει στην μητρική του γλώσσα, και μπορώ να πω, πως ενώ δεν καταλαβαίνω χριστό απ'ό,τι λέει, το όλο στυλ του, με αφήνει άκρως ικανοποιημένο. Η χροιά του σε συνδιασμό με την γλώσσα που ειναι κάπως τραχιά αλλά όχι τοσο βαριά όσο άλλες ανατολικές, δένει μια χαρά στις παραγωγές του, που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από άλλες παραγωγές Ευρωπαίων. Ποικίλα scratches & cuts καθώς και δυνατές συμμετοχές όπως Torae, Main Flow, Evidence (Dilated Peoples), Keith Murray (Def Squad), δίνουν και έναν "αμερικάνικο αέρα" στον δίσκο.

Αξιοσημείωτο είναι οτι παρά τα 20 κομμάτια και την μεγάλη διάρκεια του δίσκου (1ωρα και 20 λεπτα) δεν με κούρασε καθόλου και πολλά κομμάτια έχουνε βρει ήδη την θέση τους στην playlist μου.

Οπότε αν έχετε όρεξη να δοκιμάσετε να ακούσετε κάτι το διαφορετικό, ο O.S.T.R. είναι μια πολύ καλή λύση.
Κομμάτια που ξεχώρισα: Miłości nie ma dziś, Karma, Nigdy kiedy piszę, Real Game, Nie każdy, Zobacz co mówią, Sam to nazwij, Dla wszystkich co wierzą.


Tracklist:
1. Strach
2. Zobacz co mówią
3. Miłości nie ma dziś
4. Dom
5. Karma
6. Flow Virus feat. Torae
7. Dlaczego mamy dać
8. Bez zasięgu
9. Po drodze do nieba
10. Synu
11. Nigdy kiedy piszę feat. Main Flow, Kaze
12. To pozostaje we krwi
13. Real Game feat. Evidence
14. Sam to nazwij
15. Nie każdy
16. O.C.B
17. Cultivation feat. Keith Murray, Kochan
18. Live My Life feat. Beneficence, Cadilac Dale
19. Dla wszystkich co wierzą
20. Bez outra




Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010

Εversor - Illegal Transaction / Παράνομη Διακίνηση LP (2010)




Ο Eversor, παραγωγός και mc των Phase 3 (Major League Bangers), εκτός από την φήμη του εντός της Ελλάδας, το όνομα του ακούγεται και έξω από τα σύνορα (Diversidad Experience, Marc Ecko's/Atari "Getting Up", παραγωγή στο κομμάτι "Return of the Castle f. Esoteric" του Main Flow, παραγωγή και raps στο single "Major League Guerillas f. Obnoksious Kas & Blaq Poet").

Έχοντας κυκλοφορήσει ένα LP σαν Phase 3 (Εξακρίβωση Στοιχείων, 2006, ΗΧΟΤΡΟΝ/DME) και με παραγωγές στα LP του Λόγου Απειλή & Freestyle, Γέλου και στo ντεμπούτο του ανερχόμενου Obnoksious Kas (οι πιο πρόσφατες που μπορώ να θυμηθώ), μπορείς πολύ εύκολα να του δώσεις τον τίτλο του καλύτερου εν Ελλάδι και να τον συγκαταλέξεις στην αφρόκρεμα των Ευρωπαίων beatmakers.

Εν έτει 2010, και κάμποσο καιρό πριν την κυκλοφορία του Κλειστού Κυκλώματος, κυκλοφορεί ένα LP 11 κομματιών με κάποια κομμάτια που 'χανε ήδη κυκλοφορήσει καθώς και νέα κομμάτια, δίνοντας έναν πιο.. "boombap" αέρα στην εγχώρια σκηνή.
Με JK1, Detro, Lord Lhus & Rival στις συμμετοχές και με beats δικά του, του Ed Gain (Για κάθε μέρα που πεθαίνω) και του Jay-One [Young Architects] (2x16 bonus track), σίγουρα το άλμπουμ θα απασχολήσει τα αυτιά σας για αρκετό καιρό.

Τα κομμάτια ποικίλουν θεματολογικά και σίγουρα ο Eversor, παρόλο που είναι κυρίως παραγωγός, δείχνει οτι μπορεί να ανταπεξέλθει επάξια στο μικρόφωνο και να σε κάνει να κουνηθείς σε συνδιασμό με τα καυλόμπητα, να σκεφτείς διάφορα με κομμάτια όπως το "Για κάθε μέρα που πεθαίνω", "Έχω εσένα". Βεβαίως δεν λείπει το κλασσικό boom bap στοιχείο που αγαπήσαμε και στο "Εξακρίβωση στοιχείων" από τον δίσκο σε κομμάτια όπως "2x16", "Από το βράδυ ως το πρωί", καθώς και κομμάτια με θέματα που έχουν να κάνουν με κοινονικοπολιτικά ("Αντάρτες πόλεως", "Κανένας πουθενά").

Σύντομα έρχεται και το videoclip του "Απ' το βράδυ ως το πρωί f. JK1."


Tracklist:

01. E-ntroduction (Who I Be)
02. Αντάρτες πόλεως
03. Παράνομη διακίνηση
04. Απ τό βράδυ ως το πρωί (f. JK1)
05. Η μέρα της μεγάλης φυγής
06. Για κάθε μέρα που πεθαίνω
07. Έχουμε και λέμε Μέρος 2ο (f. Detro)
08. Έχω εσένα
09. Παράνομη διακίνηση International RMX (f. Rival of CNN & Lord Lhus of Savage Bros./Snowgoons)
10. 2x16 Bonus
11. Κανένας πουθενά (bonus track απο το ντοκιμαντέρ του Ν. Σκαρεντζου "Open Mics")


Το cd έχει κοπεί σε περιορισμένα αντίτυπα για τους λάτρεις του είδους, και θα δίνεται ταχυδρόμικα, ή από κάποια lives/events.
Όσοι ενδιαφέρονται, ας στείλουν mail με τα στοιχεία τους στο paranomidiakinisi@gmail.com (12 € - συμπεριλαμβάνονται έξοδα αποστολής)

"καταπάνω σου αντάρτες πόλεως, έρχεται όλεθρος, πιστεύω να'σαι ετοιμοπόλεμος.."

Xpreshionists - Στον Πυρήνα (2010)


Οι Xpreshionists είναι ένα hip hop συγκρότημα από την Μυτιλήνη αποτελούμενο από 3 μέλη, τον Kebzer, τον Themes και τον Mike. Ενώ έχουν μια προϊστορία πάνω από 5 χρόνων ουσιαστικά φέτος έγιναν ιδιαίτερα γνωστοί λόγω της υποφαινομένης κυκλοφορίας τους υπό την ομπρέλα της Ηχοκρατορίας.

Το παρών album λοιπόν, το είχα ακούσει 2 μήνες αφ' ότου βγήκε και ουσιαστικά μόλις άκουσα το "Rap Manifesto" τo πλέον γνωστό κομμάτι του σχήματος. Η αλήθεια είναι ότι λόγω των ακουστικών μου προτιμήσεων εκείνη την περίοδο, παρ όλο που αναγνώριζα ότι ήταν αξιόλογο, το άφησα στην άκρη μέχρι πριν λίγες μέρες όπου και επανήλθε στην playlist μου, σχετικά καταλάθος θα έλεγα.

Τέλος πάντων, το album αποτελεί, κατά την ταπεινότατη μου άποψη την έκπληξη του 2010 στο Ελληνικό hip-hop, ίσως μαζί με την συνεργασία του Obnoksious Kas και του Blaq Poet. Παραγωγές που θυμίζουν την Golden Era του Ελληνικού hip-hop (χάρη στα μηχανήματα που χρησιμοποιήθηκαν και το μεράκι του Kebzer) , πολύ καλή τεχνική όσον αφορά το πάτημα στο μέτρο, την χροιά, το flow και όλα τα παρελκόμενα και σαν κερασάκι στην τούρτα πορωτικά scratches από τον Kebzer.

Προσωπικά ξεχωρίζω το "Rap Manifesto", "Καινούρια Μέρα", "Σχέδιο Αλλαγής" και τα τρία μέρη του "Στον πυρήνα". Σίγουρα είναι ένα album που πρέπει να το κατεβάσει όποιος θέλει να πάρει μια καλή γεύση περί του Ελληνικού hip-hop.

Tracklist:

01 - Intro
02 - Rap Manifesto
03 - Σχέδιο Αλλαγής
04 - Στον Πυρήνα (Part 1)
05 - Κανείς Δεν Στέκει
06 - Ο Άλλος Σου Εαυτός
07 - Έχω Ανάγκη Να Σου Πω
08 - Βυθίζομαι
09 - Στον Πυρήνα (Part 2)
10 - Καινούρια Μέρα
11 - Είμαστε Λίγοι
12 - Ισόβια
13 - Στον Πυρήνα (Part 3)
14 - Μες Στην Αθήνα
15 - Κανείς Δεν Στέκει (Sunshine Mix)



Melody Gardot - My One and Only Thrill (2009)




Η μικρή (νταξ, μεγαλύτερη από μένα) Melody Gardot έχει καταφέρει με 2 μόλις δίσκους να εδραιώσει τη θέση της στην παγκόσμια jazz σκηνή, παρά το σοβαρό ατύχημα που είχε το 2003 το οποίο της άφησε ουκ ολίγα προβλήματα που όμως ξεπέρασε παραδειγματικά (ευτυχώς για μας) με τη βοήθεια της μουσικής όπως και η ίδια έχει δηλώσει. 

Εν πάσει περιπτώσει, από τους αγαπημένους μου jazz δίσκους, το My One and Only Thrill είναι ο δεύτερος κατά σειρά δίσκος της 25χρονης Melody Gardot. Είναι ένα πανέμορφο μίγμα blues, latin και φυσικά jazz το οποίο έχει το σπάνιο πλέον προτέρημα να σε αιχμαλωτίζει από την πρώτη κιόλας ακρόαση.
Ολα τα τραγούδια του δίσκου κρύβουν και από ένα ξεχωριστό συναίσθημα τα οποία με τη βοήθεια της φωνης της Μelody αλλά και την υπέροχη ενορχήστρωση αποκτούν μια ''γλυκύτητα''. Αισθήματα όπως αγάπη, απώλεια, θλίψη, απογοήτευση κ.α. δημιουργούν μία ζεστή ατμόσφαιρα με τα ''The Rain'', ''Our Love is Easy'' και (ειδικά λόγω μιας ξεχωριστής ανάμνησης)  το ''Your Heart is as Black as Night'' να αποτελούν τα highlight του άλμπουμ.

Εν κατακλείδι, το My One and Only Thrill αποτελεί έναν ιδανικό δίσκο για το φθινόπωρο και την αρχή του χειμώνα.




Tracklist:
  1. Baby I'm a Fool
  2. If the Stars Were Mine
  3. Who Will Comfort Me
  4. Your Heart Is as Black as Night
  5. Lover Undercover
  6. Our Love Is Easy
  7. Les Etoiles
  8. The Rain
  9. My One and Only Thrill
  10. Deep Within the Corners of My Mind
  11. Over the Rainbow
  12. If the Stars Were Mine

Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010

Animalistic - Mumbo Jumbo EP (2010)



Πραγματικά θα σας γελάσω αν σας πω οτι ξέρω κάποια πράγματα για τους Animalistic.
Η μόνη περιγραφή που δώθηκε μαζί με το ΕΡ (καθώς δεν ξέρω Ολλανδικά για να μπω σε περαιτέρω ψάξιμο) είναι οτι είναι ένα Hip-Hop Duo με Ολλανδική καταγωγή, άκρως
επηρεασμένο από τον boom bap ήχο των 90s. Αυτό ήταν αρκετό για μένα, ώστε να μπω στην
διαδικασία να του ρίξω.. "ένα αυτί" στα 6 κομμάτια, από τα οποία αποτελείται το ΕΡ τους.

Τα αποτελέσματα ήταν άκρως ικανοποιητικά, με τις παραγωγές να είναι καλοδουλεμένες και
να σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν είναι όντως φετινό το άλμπουμ.
Ο τρόπος με τον οποίο ραπάρουν είναι πολύ ωραίος και στρωτός, και η προφορά τους δεν με ενοχλεί καθόλου, σε σχέση με άλλα Ολλανδικά ραπ σχήματα/solo που έχω ακούσει.
Τα λόγια είναι περιττά
Τα κομμάτια που ξεχώρισα προσωπικά είναι: Displaying the truth, Nobody, Egotrip.

Tracklist:

1. Displaying the Truth
2. Planet Shaker
3. Brain Damage
4. Nobody
5. Ego Trip
6. Gabriels Horn

Και μιας και το εν λόγω ΕΡ έχει δωθεί δωρεάν, παραθέτω και το link:

Ana Tijoux - 1977 (2009)



Σας μπέρδεψε λίγο ο τίτλος; Προφανώς και ο τίτλος του album είναι "1977", προφανώς η χρονολογία είναι το 2009 και προφανώς η Ana (ή Anita) Tijoux είναι μια άγνωστη σε εσάς, αλλά πολλά υποσχόμενη Γαλλοχιλιανή καλλιτέχνις.
Γεννημένη το 1977 (αυτό εξηγεί και τον τίτλο του album) στην Γαλλία από τους πολιτικούς εξόριστους γονείς της, η μουσική της έχει φανερές επιρροές τόσο από την Γαλλική όσο και από την λατινοαμερικάνικη καταγωγή της. Οι παραγωγές του album θυμίζουν σε μερικά σημεία hip hop του στυλ των Delinquent Habits ή των Cypress Hill ενώ πολλοί την παρομοιάζουν με την Nelly Furtado λόγω φωνής κυρίως.
Ίσως μερικοί να γνωρίζετε το "1977" κομμάτι που φιγουράρει στο soundtrack του νέου FIFA και είναι και ο λόγος που την έμαθα.
Προσωπικά ξεχωρίζω το album λόγω της αδυναμίας μου στην Ισπανική γλώσσα και δη το Ισπανικό hip hop και επιπλέον για τις προσεγμένες παραγωγές που όπως έχει πει και ο Phil Freeman:
"The music behind her is all echoed samples of horns and strings, plus the occasional bit of scratching -- mostly funky and occasionally lurching, these are jazzy beats firmly rooted in the tradition of DJ Premier, DJ Cam, DJ Krush, and other '90s classicists."


Σαν κομμάτια, προτείνω να ακούσετε για να έχετε μια γεύση το 1977, το Partir de cero, το Crisis de un mc και το Avaricia, δεν έχω κάτι παραπάνω να πω, οπότε σας παραδίδω την tracklist:


Tracklist:

01 - Intro
02 - Partir de Cero
03 - 1977
04 - Sube (Feat. Invincible)
05 - Obstáculo (Feat. Hordatoj)
06 - Crisis de un mc
07 - Problema de 2 (Feat. Panty)
08 - Mar adentro (Feat. Panty & Dacel)
09 - Oulala (Feat. Solo Di Medina)
10 - Pie izquierdo (Feat. Stailok & Bubaseta)
11 - Humanidad
12 - La nueva Condena
13 - Avaricia (Feat. Quique Neira & Hordatoj)
14 - Crisis de un mc (Feat. Como Asesinar A Felipes)