Interview Corner: Dagobah System

Πρώτη συνέντευξη για το blog μας και από ένα πολύ καλό συγκρότημα. Ο λόγος για τους Dagobah System, ένα σχετικά φρέσκο hip hop συγκρότημα, που μόνο θετικές εντυπώσεις έχει αφήσει ως τώρα. Με χαρά μου λοιπόν, και χωρίς πολλά-πολλά, σας παρουσιάζω την συνέντευξη που μας παραχώρησε το εν λόγω συγκρότημα.

Το επίσημο site των παιδιών: http://www.soulsystem.gr

Να σημειωθεί επίσης, ότι στην υποβολή των ερωτήσεων υπήρξε σημαντική βοήθεια και από τον Σταύρο.

1) Πρώτον ας γνωριστούμε, εγώ δεν έχει σημασία να πω ποιός είμαι, ποιοί είναι όμως οι Dagobah System και πότε δημιουργήθηκαν;

Zarquon : Οι Dagobah System είναι ένα group που δημιουργήθηκε προ 4 ετών και αποτελούνται από τον Rsn στην μουσική παραγωγή και σύνθεση, τον Άγγελο Κιούκα στο μπάσο , τον Νικόλα Μαύρο στην κιθάρα , και τον Μάνο (Drs) και εμένα στους στίχους και στην ερμηνεία.

2) Ο λόγος που έγινε η προσθήκη των 2 άλλων μελών; Να υποθέσω θέλατε λίγο πιο ζωντανή την μουσική σας; ή καθαρά λόγω παρέας κλπ;

Rsn: Στην ουσία και για τα 2. Με τα παιδιά ήμασταν φίλοι, θέλανε-θέλαμε και απλά έγινε.

3) Dagobah System, Rsn, Drs, Zarquon (αν έχουν και τα άλλα 2 παιδιά nicks ισχύει και γι αυτούς) . Τι σημαίνει το καθένα και πως έφθασε να εκπροσωπεί το εγώ σας;

Rsn: Όσο αναφορά εμένα δεν είναι τίποτα άλλο από τα σύμφωνα του ονόματος μου..

Drs : To Drs είναι ακρώνυμο της λέξης αντίρρηση και ως ένα βαθμό πιστεύω με εκπροσωπεί.

Zarquon : Το δικό μου ψευδώνυμο είναι το όνομα ενός χαρακτήρα μιας σειράς βιβλίων για την οποία είχα και έχω μεγάλη αγάπη. Δεν ξέρω το κατα πόσο έχω σημεία ταύτισης με τον ήρωα , πιο πολύ μου άρεσε απλά η λέξη, εμφανισιακά και ηχητικά .

4) Αχιλλέα (σ.σ Zarquon) παρατήρησα στο msn σου πως γράφεις "New Dagobah music!". Για εξήγησε μας τι παίζει...

Zarquon : Ετοιμάζεται κάποια νέα δουλειά , βρισκόμαστε σε στάδιο ηχογραφήσεων, δεν γνωρίζουμε το πότε πρόκειται να βγει προς τα έξω βέβαια, άλλωστε δεν υπάρχει λόγος να βιαζόμαστε κι όλας...

5) Η νέα δουλειά θα έχει το ύφος που ήδη σας ξέρουμε ή θα δούμε κάτι καινούριο από μεριά σας;

Drs: Θα είναι στο ίδιο ύφος, πιο χιπ χοπ από το προηγούμενο με περισσότερη μουσική...

6) Έχετε σχέδια για κάποια σόλο δουλειά; Ή κάποιο project με άλλα άτομα; Όπως για παράδειγμα τo "Εν πλω" του RSN με τον Λ.Ο.Σ.

Rsn: Ετοιμάζω εγω με τον Νεκτάριο (SoulN.E.K) από τους Ωςαιδώ (πρώην Νεβμα) έναν δίσκο. Τον δουλεύουμε έναν χρόνο περίπου. Θα είναι hip hop με βάση την soul και funk μουσική, δουλεμένα ως επί το πλείστον σε Hardware μηχανήματα. Ο δίσκος θα έχει συμμετοχές από Mc Yinka, Λ.Ο.Σ. , Dagobah System, Χρήστο Λαινά, Eversor σε μια παραγωγή, και άλλους...

RSN, και τώρα σου έχω μερικές ερωτησούλες:

1) Sample diggin, διαδίκτυο ή κλασσικά δισκάδικα;

- Θα έλεγα και τα 2. Φυσικά και προτιμώ τα δισκάδικα, αλλά επειδή μένουμε στην ελλάδα, είναι λίγο δύσκολο να βρούμε όσα θέλουμε, και στις 2 περιπτώσεις προτιμώ να αγοράζω βινύλια.

2) Στο live των Razastarr σε είχα δει στα μετόπισθεν με το mpc. Πιστεύεις οτι είναι "must" για έναν παραγωγό να έχει hardware, ή μπορείς να πετύχεις εξίσου καλό αποτέλεσμα μέσα από σωστή χρήση software?

- "Must" είναι μόνο η θέληση να κάνεις μουσική. Ο τρόπος που θα την κάνεις είναι ανάλογα με το τι βολεύει τον καθέναν. Όσο αναφορά εμένα μου αρέσουν τα hardware και όσο μπορώ αγοράζω συνεχώς μηχανήματα, αλλά αυτό το κάνω για μένα.

3) Το αγαπημένο σου μουσικό κύμα για samples είναι...

- H blues και η jazz μουσική. Ούτως η άλλως είναι και τα αγαπημένα μου είδη μουσικής..

7) Θα ακούσουμε συμμετοχή κάποιου μέλους σας ή όλων των Dagobah System σε κάποια δουλειά μέσα στους επόμενους μήνες;

Drs: Όπως είπε και ο Άρης θα συμμετέχουμε στον δίσκο που ετοιμάζουν μαζί με τον Νεκτάριο. Είναι και κάποιες άλλες δουλείες που ετοιμάζονται, αλλά περισσότερα σύντομα.

8) Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε επηρεαστεί από κάποιο πρόσωπο ή κάποιο κίνημα. Κατά πόσο εσείς σαν άτομα έχετε επηρεαστεί, και από τι; Πιστεύετε πως τα πρότυπα που προβάλλονται στις μέρες μας είναι ικανά να δώσουν τα σωστά ερεθίσματα στους νέους για να καταφέρουν να καλλιεργήσουν μια καλά δομημένη προσωπικότητα;

Zarquon: Πολύ καλή ερώτηση και θα μπορούσαμε να πούμε πάρα πολλά επί του θέματος...σίγουρα οι επιρροές υπάρχουν. Κατ αρχήν εγώ προσωπικά, αλλά και όλοι μας πιστεύω είμαστε σαφώς επηρεασμένοι από ανθρώπους δικούς μας , οικογένεια , φίλους και από συζητήσεις μαζί τους. Τώρα, αν μιλάς για επιρροές σε κοινωνικοπολιτικά ζητήματα, θα έλεγα οτι ως ένα σημείο έχουμε επηρεαστεί από τα "αριστερά κινήματα". Όσο και αν οι λέξεις αυτές στις μέρες μας φαίνονται πλέον γραφικές, μέχρι και αστείες, υπήρχαν άνθρωποι οι οποίοι εξέφραζαν και εκφράζουν σωστές απόψεις. Αλλά άποψη μου, και πιστεύω εκφράζει όλους μας, είναι πως η επιρροή από τον οποιονδήποτε πρέπει κάπου να σταματάει και να ξεκινάει πρώτα απ όλα η συνειδητοποίηση των δικών μας πράξεων σε κάθε επίπεδο. Είναι πολύ ενδιαφέρον να διαβάζεις φιλοσοφία, για παράδειγμα, ή και δοκίμια ανθρώπων που θεμελίωσαν βάσεις για πολιτικά συστήματα ανά την ιστορία.

Απλά αυτό που δεν έχουμε καταλάβει, είναι ότι η ιστορία μας προσπερνάει και όσα έλεγαν κάποτε οι περισσότεροι από αυτούς, φαίνονται όλο και πιο ουτοπικά. Δεν ισχυρίζομαι να διαγράψουμε οτιδήποτε παλαιό φυσικά, απλά το καλύτερο είναι να επηρεαστούμε από ότι πραγματικά άξιζε να ειπωθεί και να γίνει, και να το προσαρμόσουμε στην εποχή μας .

Σωστά ερεθίσματα στους νέους να δοθούν από ποιον; Αν περιμένουμε από τα Μ.Μ.Ε σαφώς και όχι .

Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά. Το θέμα είναι, ο νέος να παίρνει τα κατάλληλα ερεθίσματα τουλάχιστον, πρώτα απ όλα απ το σπίτι του. Και ένα απ τα πρώτα μαθήματα που πρέπει να παίρνει κάποιος πιστεύω είναι το να απορρίπτει τα πρότυπα που προσπαθούν να του επιβάλλουν.

9) Από Ελλάδα έχετε κάποιες επιρροές ή αν θέλετε "είδωλα";

Zarquon : Αν μιλάς για μουσική, επιρροές υπάρχουν και από πολλά είδη εκτός από hip hop π.χ rock, ρεμπέτικο , έντεχνο τραγούδι. Στα είδωλα λέμε όχι, είμαστε και λίγο μεγάλοι ηλικιακά για κάτι τέτοιο.

10) Ήδη στον ομώνυμο δίσκο σας είχατε μια πολύ δυνατή συμμετοχή που κίνησε το ενδιαφέρον (αναφέρομαι στον Νικόλα από τους Razastarr). Πιστεύετε οτι σε έναν δίσκο οι συμμετοχές παίζουν ρόλο στο να κάνουν κάποιον, που δεν έχει ακούσει ένα συγκρότημα, να μπει στον κόπο;

Zarquon : Σίγουρα παίζουν ρόλο οι συμμετοχές για να ακουστείς και πιστεύω ότι και στη δική μας περίπτωση συνέβη αυτό, αλλά σαφώς κάτι τέτοιο δεν αρκεί από ένα γκρουπ . Αν περιμένει ο ακροατής μόνο τις συμμετοχές, τότε απλά αυτό σημαίνει ότι δεν του αρέσει το συγκεκριμένο συγκρότημα...

11) Υπήρξε ποτέ κόντρα με κάποιον/κάποιους από τον χώρο; Ή έστω κάποια σπίθα που μπορεί να εξελισσόταν σε κόντρα;

Drs: Θεωρούμε ότι ο πραγματικός αντίπαλος είναι άλλος εκεί έξω και όχι ο κάθε mc. Και στο κάτω κάτω ελευθερία έχουμε (λέμε τώρα) ο καθένας κάνει ότι νομίζει... Όλα είναι θέμα αισθητικής..

Zarquon: ''όσο εσύ περηφανεύεσαι πως είσαι mc γαμάτος, κάποιοι ανοιχτά στους δρόμους στήνουν battle με το κράτος...''

Rsn: Να ρωτήσω κάτι; Πες οτι υπήρξε κόντρα με κάποιον (που δεν ισχύει), ενδιαφέρει κανέναν αυτό; Και γιατί κάτι τέτοιο να ενδιαφέρει τον κόσμο; Πραγματικά δεν μπορώ να το καταλάβω. Και γιατί μια κόντρα να γίνει τραγούδι πέρα απο το εμπορικό του πράγματος; Και στην τελική, δεν έχω ακούσει μια κόντρα που να έχει βάση... του στυλ, ''ο τάδε κλέβει λεμόνια από την λεμονιά μου οπότε θα του κάνω diss...'' χαχα

12) Ας κάνω μια λίγο πιο "trivia" ερώτηση: Αγαπημένη ταινία του καθ' ενός σας; Έτσι, για το κουτσομπολιό βρε αδερφέ...

Rsn: Βαβέλ

Drs: Οι τρεις ταφές του Μελκιάδες Εστράδα.

Zarquon : Brazil

Νικόλας : Γη και ελευθερία .

Άγγελος : Φόβος και παράνοια στο Λας Βεγκας

13) Και αγαπημένο βιβλίο;

Rsn: Η βιογραφία του Martin Luther King

Drs: Back to the Basics

Άγγελος : Ούτε Θεός ούτε αφέντης

Zarquon : The Hitchhiker's Guide to the galaxy

Νικόλας: Άκου Ανθρωπάκο

14) Πίσω στους Dagobah System ως συγκρότημα. θα εμφανιστείτε σε κάποιο live τώρα κοντά;

Κανονίζουμε κάποια πράγματα, δεν έχει κλείσει κάτι σίγουρα ακόμα, με το που κλείσει εννοείται πως θα ανακοινωθεί άμεσα.

15) Μάλιστα. Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας. Θέλετε να συμπληρώσετε κάτι;

Σε ευχαριστούμε πολύ, να είσαι καλά!

Μια γεύση από τους Dagobah System:

Αφιέρωμα: Evidence (Of DiLAted Peoples)

Εκεί που καθόμουν λεπόν και έπινα την 7up μου και σκεφτόμουν ποιο θα είναι το επόμενο album που θα reviewάρω, λέω, δεν πετάω ένα αφιέρωμα; Και μιας και τον τελευταίο καιρό βλέπω όλο και περισσότεροι να μιλάνε για τον Evidence, λέω δεν κάθομαι να γράψω, αφού συγκαταλέγεται και στην λίστα των αγαπημένων μου ράππαιρ, και σε πολύ υψηλή θέση για να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη. Πιστεύω πάντως πως αυτή η ανεξήγητη αύξηση της "δημοτικότητας" του EV οφείλεται στο οτι ονόματα με μεγάλη επιρροή στο ελληνικό κυρίως κοινό σκάσανε μύτη με αυτή τη μπλούζα σε lives τους. [/wannabe ψαγμένος mode off]

I'll introduce myself, check it out, ladies and gentlemen, the one and only Evidence, servin up your medicine.

O Michael Peretta λοιπόν, γεννήθηκε την 10η Δεκεμβρίου του 76, στην πόλη των αγγέλων, από Ιταλό πατέρα και Ρωσσο-αμερικανίδα μητέρα, και είναι μέλος των αγαπητών DiLAted Peoples (Rakaa Iriscience, Evidence, Dj Babu). Αρχικά, το ραππάρισμα ήταν η κύρια ασχολία του, ενώ με τον καιρό άρχισε να εξισώνει τα ποσοστά με αποτέλεσμα να συμβάλει στον τομέα των beats του εκάστοτε album σε μεγάλο ποσοστό. Τα τελευταία χρόνια (μετά τα 20/20 & Weatherman LP δηλαδή) αρχίζει να εδραιώνει την θέση του σαν δυνατός παραγωγός.

Raised in Santa Monica till their divorce, six years old, I couldn’t see what was coming of course, the plan, mom bounced on old man, then we moved to the Venice sand.

Όλα ξεκίνησαν όταν μετακόμισε στο Venice Beach, του Los Angeles, δίπλα στον Quincy Jones III, ο οποίος είναι και μια από τις βασικές επιρροές του. Λίγο μετά, δημιούργησε με τον Rakaa τους Dilated Peoples, για να προστεθεί έναν χρόνο αργότερα ο Dj Babu.

Το group χρονολογείται ιστορικά από το 1992, όμως η πρώτη δουλειά τους είναι έγινε το 1995 (Imagery, Battle Hymns & Political Poetry) το οποίο όμως δεν κυκλοφόρησε επίσημα πότε. Παρ' όλ' αυτά οι bootleggers έχουνε φροντίσει να φτάσει στα αυτιά μας. Επίσημα πλέον, κυκλοφορούν 2 singles (Third Degree 1997, Work The Angles 1998), τα οποία ήτανε και το πάτημα για να υπογράψουν με την Capitol Records και την πρώτη τους κυκλοφορία το 2000, The Platform, το οποίο δεν είχε καμία απολύτως σχέση με το γνωστό West Coast Gangsta Rap, κάτι το οποίο έφερε τόσο θετικές αλλά και αρνητικές κριτικές.

Ένα χρόνο μετά το ντεμπούτο τους, έρχεται το Expansion Team, και το κομμάτι Worst Comes To Worst (RIP Guru) να παίρνει πάνω του το βάρος της επιτυχίας, έχοντας πλέον διορθώσει στο μέγιστο τα λάθη τους, όλα έδειχναν πως η συνέχεια θα ήτανε άκρως ευνοϊκη για αυτούς.

Η συνέχεια όμως δεν ήταν το ίδιο καλή, καθώς οι κριτικές για το Neighborhood Watch δεν ήταν οι αναμενόμενες. Και εδώ έρχομαι να διαφωνίσω, καθώς για εμένα είναι ένα άκρως ολοκληρωμένο cd, όχι βέβαια του επιπέδου των προηγούμενων δύο, αλλά ούτε άξιο των κακών σχολίων που έλαβε. Highlights του δίσκου το This Way σε συμμετοχή/παραγωγή Kanye West και το Dj Babu In Deep Concentration, ένα κόμματι ένδειξης σεβασμού στους θρύλους Gang Starr (Dj Premier in Deep Concentration, No More Mr Nice Guy, 1989).

Τελευταίο LP, φτάνοντας στο 2006, είναι το 20/20, στο οποίο ο Evidence έχει αναλάβει παραγωγικά τα 7 από τα 13 κομμάτια (ενώ στα προηγούμενα είχε 2beats/album). Εδώ ευτυχώς του βλέπουμε όλους ευχαριστημένους, ακούγοντας έναν δίσκο με ελάχιστα μείον, και κομμάτια που έχουνε μείνει σε όλους τους DP fans ως αγαπημένα όπως το Kindness for Weakness, Back Again, You Can't Hide You Can't Run.

Το 2007 σήμανε την τελευταία (ως τώρα) κυκλοφορία τους, The Release Party, ένα ΕΡ με remix κυρίως και 2 νέα κομμάτια.

Προηγουμένως μέσα στην χρονιά είχε προηγηθεί το ντεμπούτο του Evidence, που τιτλοφορείται The Weatherman LP (ABB Records).

Το πολυσηζητημένο αυτό album, είναι ένα από τα αγαπημένα μου δίσκια ever, και βλέπουμε έναν ώριμο Evidence, πάνω σε εκπληκτικές παραγωγές, που πραγματικά όλες είναι μια προς μια από The Alchemist, Sid Roams (Joey Chavez & Bravo), Jake One, DJ Babu, DJ Khalil, καθώς και από τον ίδιο. Στον δίσκο έχουνε συμβάλει με φωνητικά οι Noelle Scaggs, Alchemist, Phonte, Planet Asia, Kobe, Madchild, Rakaa, Big Pooh, Defari, Joe Scudda, Slug, Res, Sick Jacken & Chace Infinite. Τους πικαπισμούς επιμελούνται οι Dj Revolution & Dj Babu.

Αυτός ο δίσκος άνοιξε διάπλατα τον δρόμο για μια επιτυχημένη solo πορεία για τον Μιχαλάκη, ο οποίος έδειξε πως μπορεί κάποιος να συνδέσει ποικίλες θεματολογίες, συνοδευόμενες από παραγωγές που εφαρμόζουν γάντι στο κάθε θέμα. Αξίζει να αναφέρω οτι το I Still Love You καθώς και το Chase The Clouds Away αναφέρονται στην μητέρα του, η οποία το 2004 πέθανε από καρκίνο.

Την επόμενη χρονιά επιστρέφει με ένα ΕΡ (Layover EP) 10 κομματιών, το οποίο ήταν αρχικά να βγει ένα 5track release, όλο σε παραγωγές Khrysis, αλλά τελικά άλλαξε γνώμη και το έκανε official release, το οποίο βγήκε από την Decon Records. Μεγάλο μέρος του ΕΡ έχει γυριστεί σε video clips (For Whom the Bell Tolls, So Fresh, Solitary Confinement, Don't Hate, The Far Left), ενώ εκτός από Khrysis, τα beats επιμελούνται οι Sid Roams, Alchemist, Babu και ο ίδιος. Στις συμμετοχές ακούμε τους Krondon, Alchemist, Phonte, Blu, Will.I.Am, ELzhi, Fashawn & Aloe Blacc, ενώ όλο το άλμπουμ κινείται σε ένα πολύ χαλαρό ύφος. Την ίδια περίοδο, σε συνεργασία με τον Dj Skee κυκλοφόρησε και το Layover Mixtape για δωρεάν download από το myspace.

Φτάνοντας στο 2010, και στο I Don't Need Love EP, και ενώ περιμένουμε το Cats & Dogs και το Step Brothers (ALC x EV album) βλέπουμε αυτό το EP το οποίο δώθηκε δωρεάν, με θέμα άκρως επηρρεασμένο από το θρυλικό συγκρότημα των Beatles, καθώς από τα εξώφυλλα μέχρι και τα samples, είναι βασισμένο σε αυτούς.

Όλα αυτά τα χρόνια, δεν έχουνε λείψει και οι παραγωγές του, έξω από τα solo/dilated albums. Με 3 instrumental tapes (Red, Purple, Yellow Tape Instrumentals) αλλά και σε συνεργασίες με διάφορους καλλιτέχνες, μας έχει χαρίσει ουκ ολίγα κομμάτια που μας επιβεβαιώνουν πως είναι ένας ολοκληρωμένος ράππερ. Και όλα αυτά ενώ διανύει το 34ο έτος της ζωής του.

Εδώ θέλω να αναφερθώ και λίγο στον τρόπο ερμηνείας του. Είναι γνωστός και σαν Mr Slow Flow άλλωστε. Σπάνια θα τον ακούσουμε να ραππάρει σε κάτι πιο γρήγορο από το κανονικό. Όμως αυτός ο συνδιασμός του αργού, στρωτού flow, με την καθαρή χροιά του, κάνουνε το άκουσμα όλων των παραπάνω κάτι παραπάνω από ευχάριστο, και κάθε άλλο παρά βαρετό.

Κλείνοντας, ελπίζω να αφιέρωσε κάποιος 5 λεπτά να τα διαβάσει και επίσης ελπίζω να φάνηκαν έστω και σε έναν που ενδιαφέρθηκε χρήσιμα. Ο Evidence μπορεί να μην είναι ο καλλιτέχνης που έχει αλλάξει την ιστορία του hip hop αλλά σίγουρα είναι από αυτούς που θέτουν τον πήχη ψηλότερα κάθε φορά που κάνουν κάτι. Δεν είναι λίγες οι φορές άλλωστε που έχετε κοπανηθεί είτε με EV είτε με τον παιδικό του φίλο, τον Alchemist.

It's love and war, we accomodate those, we could both breathe or step up, you're next to go

Saigon - The Greatest Story Never Told (2011)

Νομίζω οι συστάσεις για τον Saigon είναι περιττές καθώς όλοι, λίγο πολύ θα έχετε ακούσει από δώ ή από κει κάποιο κομμάτι του. Το Greatest Story Never Told λοιπόν, δεν είναι απλά ένα LP για τον Saigon, είναι ένα στοίχημα με τον εαυτό του καθώς του πήρε 5 ολόκληρα χρόνια για να καταφέρει να το κυκλοφορήσει.

Στη χρονική αυτή περίοδο κυκλοφόρησαν βέβαια και mixtapes/street albums, αλλά τίποτα βεβαίως δεν είχε την βαρύτητα του Greatest Story Never Told. Παρόλο που το CD επίσημα κυκλοφορεί στις 15/2, κάποιοι συνέβαλαν στο να διαρρεύσει λίγο νωρίτερα (ελλείψει 2/3 bonus κομματιών όμως, αλλά δεν πειράζει).

Πριν το ακούσω μπορώ να πω πως είχα μερικούς ενδοιασμούς, καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που albums με τόσο hype και τόση αναμονή έχουνε βγει πατάτες. Τα 4.5 Mics του Source δεν μου έλεγαν τίποτα επίσης.

Οι ενδοιασμοί άρχισαν να γίνονται φοβίες καθώς το πρώτο κομμάτι (The Invita Saigon) μου φάνηκε πολύ μέτριο. Όλα όμως εξαφανίστηκαν ακούγοντας το γνώριμο εδώ και καιρόο, γαμάτο Come On Baby. Βλέποντας αυτό το κομμάτι, επιβεβαιώθηκα οτι τελικά το άλμπουμ θα συνεχιστεί ιδανικά.

Και όντως έτσι συνεχίστηκε. Με έναν Saigon που ταίριαζε γάντι στις παραγωγές (Just Blaze, Scram Jones, DJ Corbett, Buckwild, Red Spyda, SC, Kanye West, D.Allen), και οι συμμετοχές να είναι μετρημένες, με τις περισσότερες να είναι απλά φωνητικά, τα οποία ομόρφαιναν το κάθε κομμάτι, το καθένα με τη δικιά του πινελια ξεχωριστά. Κομμάτια όπως τα Preacher, The Greatest Story Never Told, Friends, Better Way επίσης μας θυμίζουν γιατί ο Just Blaze θεωρείται ένας από τους καλύτερους εν ενεργεία beatmakers. Συνεχίζοντας την ακρόαση του δίσκου και ενώ έχουμε περάσει το 2ο μισό, βλέπουμε τον Kanye West να δίνει μια πολύ χαλαρωτική διάθεση στο It's Alright. το όποιο είναι ένα χαρακτηριστικό κομμάτι του δίσκου, καθώς είναι ακόμα ένα που δεν μπορείς να τους βρεις κάποιο δυνατό ψεγάδι, μια δικαιολογία για να μην το ακούσεις.

Mετά περνάμε 2 κομμάτια δυνατά αλλά όχι τόσο όσα τα άλλα (Believe It, Give It To Me) για να φτάσουμε στο What The Lovers Do στο οποίο ο Saigon σε κερδίζει από το πρώτο κουπλέ, καθώς και η παραγωγή από την πρώτη loopα. Όπως και ο Buckwild στο Oh Yeah.

Το CD δεν θα μπορούσε να κλείσει καλύτερα πάντως, καθώς το Bring Me Down pt.2 έχει ένα σκαλωτικό hook, μια πολύ ωραία παραγωγή και πολύ σωστά verses. Ό,τι πρέπει για να ένα ιδανικό τελείωμα ενός φοβερού δίσκου.

Κλείνοντας, επειδή ξέρω πως μπορώ να μιλάω όλη την ώρα για τον δίσκο, καθώς με εντυπωσίασε στο έπακρο, θα σταματήσω κάπου εδώ. Απλά καταλήγω στο οτι το Greatest Story Never Told είναι ένας δίσκος από την αρχή μέχρι το τέλος ΠΑΡΑΓΩΓΑΡΕΣ, και ο Saigon παρόλο που πολλά από τα κομμάτια (αν όχι όλα) είναι παλιά, τον βλέπω πολύ φρέσκο που ήρθε για να δώσει ΔΙ-ΣΚΑ-ΡΑ.

Αυτή είναι η ταπεινή μου πρόταση για σήμερα, είμαι σίγουρος πως ακόμα και αν δεν σας ψήνει πολύ ο Saigon, παραγωγικά ο δίσκος θα σας κάνει να ασχολείστε μαζί του για πολύ καιρό.

Ξεχώρισα τα: Friends, War, Enemies, Oh Yeah, Bring Me Down, Preacher, What The Lovers Do, Better Way, Come On Baby.

Tracklist:

1. Station Identification (Intro) f. Fatman Scoop

2. The Invita Saigon f. Q-Tip & Fatman Scoop

3. Come On Baby f. Swizz Beatz & Jay-Z

4. War

5. Enemies

6. Friends

7. The Greatest Story Never Told

8. Clap f. Faith Evans

9. Preacher

10. It’s Alright f. Marsha Ambrosious

11. Believe It

12. Give It To Me f. Raheem DeVaughn

13. What The Lovers Do f. Devin The Dude

14. Better Way f. Layzie Bone

15. Oh Yeah (Our Babies)

16. Bring Me Down

Red - Until We Have Faces (2011)

Red. Όλοι μας τους έχουμε ακούσει σε μια περίοδο της ζωής μας, έστω και κατά λάθος. Είναι ένα από τα πιο αξιόλογα rock bands των ημερών μας και το album τους ένα album που το περίμενα πολύ καιρό. Ένα συγκρότημα που μας έδωσε ένα από τα ωραιότερα album για το 2006, το "End Of Silence".

Ας περάσουμε στο album λοιπόν. Το εξώφυλλο δεν είναι κάτι το σπουδαίο. Ούτε άσχημο ούτε και τρομερά καλαίσθητο όμως. Θυμίζει μάλιστα αρκετά αυτό του End Of Silence. Σε κάθε περίπτωση όμως συμβαδίζει με αυτό που ακούς και αυτό είναι που μετράει.

Το album μπαίνει δυνατά με το intro του, "Feed The Machine" που όσοι ασχολείστε θα το έχετε ακούσει ήδη λογικά, καθώς κυκλοφόρησε μερικούς μήνες νωρίτερα. Καθώς προχωράει, συναντάμε τον γνώριμο ήχο των Red, ήρεμος, με δυνατά ρεφρέν στα περισσότερα σημεία και πολύ ωραία μουσική που επιβεβαιώνει την υψηλή θέση που καταλαμβάνουν στην λίστα με τα αγαπημένα μου συγκροτήματα. Φυσικά και τα κομμάτια τους κυμαίνονται ως επί το πλείστον στα επίπεδα του "Lie To Me (Denial)", ωστόσο υπάρχουν και μερικά πιο δυνατά κομμάτια που φέρνουν πιο πολύ σε nu metal, όπως το "The Outside".

Τέλος, δεν με άφησε καθόλου αδιάφορο το "Hymn For The Missing" κομμάτι σαφώς πιο ήρεμο από όλα τα υπόλοιπα, και με πολύ όμορφο στίχο και ύφος. Έτσι το cd έχει ένα πολύ όμορφο κλείσιμο, καθώς αυτό το κομμάτι αποτελεί το Outro του "Until We Have Faces".

Συνοπτικά λοιπόν, έχουμε ένα πολύ όμορφο album, το οποίο συνίσταται για τους τακτικούς ακροατές της alternative rock σκηνής και σίγουρα όποιον έχει αγαπήσει το "End Of Silence". Πρόκειται για ένα "αμφίθυμο" cd και θα το διαπιστώσει κανείς και από τα κομμάτια που έχω ήδη δώσει.

Tracklist:

1. Feed The Machine
2. Faceless
3. Lie To Me (Denial)
4. Let It Burn
5. Buried Beneath
6. Not Alone
7. Watch You Crawl
8. The Outside
9. Who We Are
10. Best Is Yet To Come
11. Hymn For The Missing

Δημήτρης Μεντζέλος - Ο Ράπερ Της Χρονιάς (2011)

Τι να πει κανείς για τον Δημήτρη Μεντζέλο, έναν από τους πρωτεργάτες του Ελληνικού hip hop; Βασικός συντελεστής των θρυλικών Ημισκουμπρίων μας έχει προκαλέσει άφθονο γέλιο με ατάκες του, ενώ όλοι μας έχουμε λιώσει ανά καιρούς διάφορα κομμάτια τους (Χορεύοντας Με Το Λίπος, Στην Ντισκοτέκ, Greek Lover, Πάμε όλοι μαζί σε μια παραλία κλπ). Ήρθε λοιπόν η ώρα που ο "Delta Mee" κυκλοφόρησε το πρώτο του solo album που τιτλοφορείται "Ο Ράπερ Της Χρονιάς".

Το cd, με το που έμαθα ότι θα έχει παραγωγές Dj Alx, υποπτεύθηκα ότι θα είχε ψιλό90s ήχο. Και δεν απογοητεύτηκα. Τόσο οι παραγωγές του Alx, όσο και του Πρύτανη στα περισσότερα κομμάτια μου δίναν την εντύπωση ότι άκουγα cd από τα τέλη των nineties. Συν το γεγονός ότι σου έδινε την αίσθηση των Ημισκουμπρίων εποχής Γυναικολογίων και πίσω, κάτι το οποίο είναι αρκετά θετικό.

Το album ξεκινά δυναμικά με το "Στο Μικρόφωνο Αυτό" το οποίο έχει μια rock υφή ενώ συνοδεύεται από τους διόλου αδιάφορους "πικαπισμούς " του Dj Alx. Από κει και πέρα σε ποια κομμάτια έμεινα; Σίγουρα στην συνεργασία με Μιθριδάτη, στο "Ο Δικός Μου Δίσκος" ,καθώς αυτή ήταν πολύ κοντά σε Ημισκούμπρια. Ακούγοντας το μου θύμισε το παιχνιδιάρικο ύφος που διακατείχε τα παλιά κομμάτια τους ενώ δεν έλειψαν οι ατάκες, καθώς και ο καυτηριασμός της επικρατούσας κατάστασης στην Ελληνική hip hop σκηνή.

Άλλο κομμάτι που μου άρεσε αρκετά: Το "Ηλέκτρο", μαζί με τον Σέξπυρ το οποίο θυμίζει αρκετά Bomfunk Mc's. Επίσης ξεχώρισα το "Γιατί δεν μ αγαπάς όπως παλιά;" με τους VHS το οποίο μου φάνηκε ένα πολύ γλυκό κομμάτι με πολύ όμορφο στίχο. Κομμάτι που ξεχώρισε ήταν και το "Βετεράνος MC" πάνω στην παραγωγή του Dj Alx, ένα από τα κομμάτια που αρκετοί το είχαμε ακούσει ήδη μέσα από το mixtape του Dj The Boy "Hot Joints" (αλλά σε παραγωγή Dj Premier). Τέλος, παραγωγικά ήταν αρκετά καλό και το "Έτσι Μπράβο Ζωηρά" με τον Τάκι Τσαν.

Οπότε έχουμε ένα αρκετά καλό δισκάκι το οποίο έχει και άλλα όμορφα κομμάτια εκτός από αυτά που ανέφερα. Το συνιστώ στους "Ημισκούμπρια fans" και σε όσους θα θέλαν να ακούσουν έναν όμορφο Ελληνικό hip hop δίσκο. Ίσως να μην είναι υπερβολή ο τίτλος του album τελικά...

Tracklist:

1 ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ ΑΥΤΟ

2 ΟΜΩΣ ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ

3 Ο ΡΑΠΕΡ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

4 ΕΙΜΑΙ ΤΡΕΛΟΣ feat. Λάμπρος Καρελάς

5 ΕΤΣΙ ΜΠΡΑΒΟ, ΖΩΗΡΑ feat. Τάκη Τσαν, Χαρμάνης

6 ΠΕΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΝΙΑ feat. ETSI DE

7 Α, ΡΕ ΠΑΤΕΡΑ feat. Αντιγόνη Κατσούρη

8 IT'S A BOY!

9 ΓΙΑΤΙ ΔΕ Μ' ΑΓΑΠΑΣ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ (Why don't you love me) feat. VHS

10 ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙ (για την Τάνια) feat. VHS

11 Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ Ο ΔΙΣΚΟΣ feat. Μιθριδάτης

12 ΗΛΕΚΤΡΟ feat. Σέξπυρ

13 ΒΕΤΕΡΑΝΟΣ MC (DJ ALX golderena mix)

Korea - The Delirium Suite (2010)

Τους Korea δεν τους ήξερα μέχρι πρότινος Και για να είμαι ειλικρινής ακόμα δεν τους ξέρω. Το cd τους το άκουσα εντελώς τυχαία, σε μια αναζήτηση που έκανα περί alternative rock albums του 2010.

Αυτό που ξέρω είναι ότι μιλάμε για ένα Σουηδικό συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε στην Στοκχόλμη το 2003, με αρκετό ταλέντο και υποτιμημένο κατά την γνώμη μου.

Το εν λόγω album, πρόκειται για ένα sequel του πρώτου τους album: "The Present Purpose".Η δουλειά αυτή κινείται σε ήρεμους ρυθμούς, θυμίζοντας μου προσωπικά αρκετά την πρώτη δουλειά των Red, ενώ σε μερικά κομμάτια υπάρχει μικρή υποψία Electro στοιχείων, χωρίς ωστόσο να αλλοιώνουν το κυρίαρχο rock στοιχείο.

Σε όλο το album δεν υπήρξε ένα κομμάτι που να πάτησα "skip". Ακόμα και την 6η-7η φορά που το ακούω αυτήν την στιγμή. Αν με ρωτούσαν "Πιο κομμάτι ξεχωρίζεις απ όλο το album?" Σίγουρα θα απαντούσα το "Street Spirit" μια πολύ επιτυχημένη διασκευή του κομματιού των Radiohead. Από κει και πέρα, και το "Take The Blame" είναι πολύ ωραίο όπως και τα "The Absentee", "Prozac Gen." ενώ είναι πολύ ωραίο στα ρεφρέν το "Logical Fallacies". Αλλά όπως είδη είπα, δεν θα υπάρξει το κομμάτι που θα το κάνεις skip.

Συνοπτικά, με άφησε απόλυτα ικανοποιημένο, καθώς αναζητούσα κάτι σε alternative rock που να μου θυμίζει τους Red. Σίγουρα θα το αγαπήσει όποιος αγαπάει τέτοιες φάσεις καθώς μειονεκτήματα, προσωπικά, δεν εντόπισα. Από κει και πέρα, είναι και ο παράγοντας "γούστο". Πάντως δεν συνίσταται για ακροατές που θέλουν μουσική με "νεύρο".

Όσοι θέλετε να βρείτε κομμάτια τους στο YouTube, ενδεχομένως να ζοριστείτε, οπότε ιδού το myspace τους.

Tracklist:

1. Cataclysm

2. The Absentee

3. From The Ashes

4. Street Spirit (Fade Out) (Radiohead Cover)

5. Take The Blame

6. Enemies

7. Logical Fallacies

8. Cave Dweller

9. Bloodline

10. Prozac Gen.

11. Carpet-Slipper

12. Exit

13. Gone (Bonus track)

Imam Baildi - Cookbook (2010)

Καλησπέρα και καλή χρονιά. Μπορεί ο καιρός να μην μοιάζει και τόσο "καλοδιάθετος" και σίγουρα το feeling του δίσκου δεν ταιριάζει και τόσο με την εποχή, ωστόσο είναι μια άξια δουλειά που αξίζει να προωθηθεί. Οι Imam Baildi λοιπόν φέραν λίγο πριν κλείσει το 2010 την νέα τους δουλειά που τιτλοφορείται "Cookbook".

Έχοντας την "ρετσινιά" από το πρώτο τους album, ως το συγκρότημα που έχει την τάση να samplάρει τακτικά Ελληνικά κομμάτια και δη ρεμπέτικα, σαφώς και όλοι περιμέναμε, και όχι άδικα, κάτι αντίστοιχο και στην νέα τους δουλειά.

Όσοι είστε λάτρες του Ελληνικού λαϊκού, θα παρατηρήσετε δειγματοληψίες από κομμάτια όπως το "Τι σού κανα και με εγκατέλειψες" του Ζαμπέτα ή το "Θλίψη" του Μανώλη Χιώτη, ερμηνευμένο από την Μαίρη Λίντα.

Ωστόσο, η παρουσίαση δεν σταματάει εδώ, οι Imam Baildi κανόνισαν να έχουν και καλή "ενίσχυση" στις παραγωγές τους, καθώς στις συνεργασίες συναντούμε τον Ives των Delinquent Habits (στο κομμάτι Busca Ritmo) ενώ στο ίδιο κομμάτι δανείζει την φωνή του και ο Mc Yinka. Στο La Rumba No Miente συναντάμε τον Maxwell Right, τον BnC και την Evz Rockz, όπως επίσης και ο Εισβολέας συμμετέχει στο κομμάτι "Αργιλέ μου γιατί σβύνεις" στο οποίο τα φωνητικά είναι της Ελένης Τσαλιγοπούλου. Από κει και πέρα έχουμε και το κομμάτι-remix "Τα Χάρτινα" της Δήμητρας Γαλάνη με τον Mc Yinka, κομμάτι το οποίο το συναντάμε και στον προσωπικό δίσκο της "Πίξελ", ενώ αντίστοιχο κομμάτι-remix είναι και το "Τα παιδιά της γειτονιάς σου" που είχε συμπεριληφθεί και στο Best of δίσκο της Ελένης Τσαλιγοπούλου το 2008.

Μιλάμε για έναν δίσκο που περιέχει και χορευτικά κομμάτια και πιο ατμοσφαιρικά κομμάτια

που ωστόσο καταφέρνουν να είναι αλληλένδετα μέσα στον δίσκο.

Πρόκειται λοιπόν για έναν δίσκο που αξίζει να αγοραστεί και κυρίως για να στηρίζονται τέτοια εγχειρήματα, καθώς κατά την ταπεινή μου άποψη μιλάμε για ένα συγκρότημα με μέλλον.

Κομμάτια που ξεχώρισα: Carantino Manouche, Αργιλέ μου γιατί σβύνεις, Busca Ritmo, Τα Χάρτινα, Θλίψη

Tracklist:

1) Carantino Manouche

2) Busca Ritmo

3) Ακρογιαλιές Δειλινά

4) La Rumba No Miente

5) Λόγια Αντάλλαξαμε Βαριά

6) Το Δικό Σου Το Μαράζι

7) Θλίψη

8) Καϊξής

9) Egypt Strut

10) Αργιλέ Μου Γιατί Σβύνεις

11) Ένα Χασαποσέρβικο

12) Κι Άλλο Χασαποσέρβικο

13) Τα Παιδιά Της Γειτονιάς Σου

14) Τα Χάρτινα

15) Lullaby