Felt (Slug & Murs) - Felt 3: A Tribute to Rosie Perez (2009)

Τελευταία μέρα 2010, και αφού είχα και καιρό να χώσω κάποια πρόταση, είπα να κλείσουμε το έτος λίγο όμορφα και χαλαρά..

Στην τρίτη συνεργασία αυτού του διδύμου, οι Murs (μέλος των Living Legends) και Slug (½ των Atmosphere) συναντούν τον Aesop Rock, ο οποίος θα επιμεληθεί και εξ'ολοκλήρου τον δίσκο. Έχοντας (και λογικό άλλωστε) μια τέλεια χημεία μεταξύ τους, στον δίσκο βλέπουμε τους 2 mcs να εναλλάσονται μέσα στα κουπλέ κυρίως, παρά να "χώνουν" με σειρά. Αυτό που για εμένα το κάνει καλύτερο από τα προηγούμενα 2, είναι οι παραγωγές του Aesop Rock, μπορεί να αγαπάω Ant, αλλά εδώ ο Aesop έχει κάνει θαύματα και κατά την γνώμη μου δένει καλύτερα με το πιο "αισθηματικό" αλλά συγχρόνως "ειρωνικό" θα έλεγα ύφος του δίσκου.

Είναι φανερό πως, αμφότεροι δείχνουν να έχουν τρομερή όρεξη σε οτιδήποτε βγάζουν, και ακόμα και τα side projects τους, όπως αυτό, είναι κλάσεις ανώτερα από καλοδουλεμένα albums άλλων mcs.

Για το τέλος να πω οτι το cd μπορεί να σου καλύψει πολλές θεματολογίες, καθώς δεν κολλάνε κάπου και δίνουνε ενα άκρως ολοκληρωμένο cd που είναι ο,τι πρέπει για να το ακούσεις την ώρα που χαλαρώνεις ξέρω'γω, καθώς μπορεί να μην είναι οι πιο "απλοί" ραππερ, και για να πιάσεις το νόημα τους πολλές φορές πρέπει να τους ακούσεις και να τους ξανακούσεις, όμως εδώ όπως είπα και πιο πριν στα κομμάτια του δίσκου ποικίλουν οι θεματολογίες, πράγμα που κάνει και την απλή ακρόαση ευκολονόητη και ευχάριστη.

Αξίζει να του ρίξετε μια ματιά, δεν θα χάσετε τίποτα.

It ain't paranoia man, i swear.

Ξεχώρισα: Protagonists, Felt Chewed Up, Ghost Dance Deluxe, Whaleface, Felt Good, G.I. Josephine, Paul Reubens

Tracklist:

1. Protagonists

2. Felt Chewed Up

3. Get Cake

4. Bass For Your Truck

5. Like You

6. Permanent Standby

7. Kevin Spacey

8. Ghost Dance Deluxe

9. Revisiting the Styleetron

10. Whaleface

11. Glory Burning

12. Henrietta Longbottom

13. She Sonnet

14. Felt Good

15. Deathmurdermayhem

16. The Prize

17. G.I. Josephine

18. The Clap

19. We Have You Surrounded

20. Give It Up

21. Paul Reubens

Αρτέμης - Mash Up Sessions I: Σταμάτης Σπανουδάκης

Δεν είναι λίγοι οι fans που έχουν συγκεντρώσει οι Α/Ε (aka Αρτέμης/ Ευθύμης ή πάλαι πότε TxC) έτσι λοιπόν όπως είναι επακόλουθο μια τέτοια κυκλοφορία αναμένεται να σημειώσει μεγάλη εμπορική επιτυχία.

Ο Αρτέμης αποτελεί έναν από τους πρωτεργάτες του hip hop εν Ελλάδι. Με 18 χρόνια περίπου στην πλάτη του έχει βγάλει αρκετό υλικό με το οποίο έχει ευχαριστήσει το κοινό του. Ασχέτως αν περάσαν περίοδοι όπου δίχασε το κοινό του...

Ωστόσο χρειάστηκε να φθάσουμε στο κατώφλι του 2010 για να κυκλοφορήσει η πρώτη του solo δουλειά.

Έχουμε λοιπόν ένα project ουσιαστικά το οποίο έγινε με τον μεγάλο Έλληνα συνθέτη, Σταμάτη Σπανουδάκη, ο οποίος "δάνεισε" μερικές από τις πιο όμορφες συνθέσεις του. Πρόκειται για ένα EP, αποτελούμενο από 7 κομμάτια τα οποία είναι είτε διασκευές παλαιοτέρων κομματιών του Αρτέμη, είτε νέα κομμάτια.

Προσωπικά, ξεχώρισα το "Invocation/Ο Δράκος" ένα κομμάτι στο οποίο είναι πεντακάθαρος ο metal χαρακτήρας του, όπως άλλωστε μας έχουν μάθει και οι Α/Ε από το "Ο Διαλεχτός Της Άρνησης Και Ο Ακριβογιός Της Πίστης". Άλλο κομμάτι το οποίο αξίζει καθώς σε βάζει πολύ δυναμικά στο feelin' του δίσκου είναι το "Προοίμιον" που με το που τελειώνει εισβάλλει το "Καθ' ημάς/ Αιμορροούσα" επίσης δυνατό κομμάτι.

Γενικά, το album δημιουργεί μια δυναμική αίσθηση ενώ παράλληλα σε μεταφέρει σε εικόνες από την Ανατολή, όπως άριστα ξέρει να κάνει άλλωστε ο Σπανουδάκης. Το γεγονός ότι δεν ανέφερα τα υπόλοιπα 4 κομμάτια δεν συνεπάγεται ότι δεν μου άρεσαν, καθώς είναι ερμηνευμένα μοναδικά, δημιουργώντας το καθένα τους μια μοναδική εικόνα στον νου.

Συνοπτικά λοιπόν έχουμε ένα άρτιον δισκίον (για να μπούμε και στο πνεύμα του δίσκου) με πολύ καλές παραγωγές και θα το συνιστούσα ανεπιφύλακτα τόσο σε όσους άρεσε Το "Ο Διαλεχτός Της Άρνησης Και Ο Ακριβογιός Της Πίστης" όσο και σε οποιονδήποτε θα ήθελε να ακούσει ένα experimental hip hop δίσκο και δη Ελληνικό.

Tracklist:

01. Προοίμιον

02. Καθ ημάς | Αιμορροούσα

03. Αλέ Ισκαντάρ ΙΙ

04. Χορός Των Ασπιδών | Ή Αυτοί Ή Εγώ

05. Σαϊτάν Ασκέρ | Έλευσις

06. Τα Χρώματα Της Ίριδος | Έτσι Είναι Γιατί Έτσι Πάει

07. Invocation | O Δράκος

Podcast: '00s? Not Today! Vol.1 (2010)

Το team του Music-Call το έχει ρίξει στην δημιουργία και σας προσφέρει αυτή την φορά το πρώτο του Podcast. Hosted by El Classic & Andreas.

Τι είναι το Podcast? Πολύ συνοπτικά είναι μια ηχογραφημένη διαδικτυακή εκπομπή που βασική της διαφορά με τις κοινές ραδιοφωνικές εκπομπές είναι ότι δεν είναι ζωντανή και ότι ο ακροατής μπορεί να την ακούσει όποτε θελήσει.

Αυτό το Podcast λοιπόν περιέχει αποκλειστικά hip hop της περιόδου '88-'99, της πιο αγαπημένης από πολλούς περίοδο του hip hop.

Masta Ace, Redman, Gangstarr, Big Pun, και άλλα μεγαθήρια του hip hop παρελαύνουν επί ένα δίωρο.

Λογικό είναι να μην ακούγετε σαν μια επαγγελματική εκπομπή, δεν έχουμε τα μέσα δυστυχώς.

Απολαύστε λοιπόν μια μουσική αναδρομή στο hip hop των 90s (Ε, και λίγο των 80s)

Tracklist:

01. Juice Crew - The Symphony

02. Ultramagnetic MC's - Ego Trippin

03. EPMD - Funky Piano

04. Pete Rock & C.L. Smooth - Mecca And The Soul Brother

05. Gangstarr - Ex Girl to Next Girl

06. Redman - Time 4 Sum Aksion

07. Masta Ace - The Big East

08. Notorious B.I.G. - Juicy

09. 2Pac - So Many Tears

10. Mobb Deep - Shook Ones Pt.2

11. Big L - All Black

12. Kool G Rap - Fast Life f. Nas

13. Al'Tariq - All Over the Track

14. M.O.P. - Downtown Swinga

15. Wu Tang Clan - Triumph

16. Capone N Noreaga - LA, LA f. Mobb Deep & Tragedy Khadafi

17. Big Pun - Tres Leches f. Inspectah Deck & Prodigy

18. Onyx - Shut 'em Down f. DMX

19. Rakim - When i B On the Mic

Compilaton: It's All Greek To Me Vol.1 (2010)

Η πρώτη συλλογή από το Music-Call είναι γεγονός! Εν μέσω Δεκέμβρη και λίγο πριν υποδεχτούμε τον νέο χρόνο, το Music-Call ετοίμασε μια hip-hop συλλογή με τίτλο "It's All Greek To Me". Είναι το πρώτο μέρος από το εγχείρημα αυτό. Οι συλλογές αυτές αποτελούνται από ξένα, hip hop ως επί το πλείστον, κομμάτια τα οποία έχουν στην παραγωγή τους Ελληνικά "samples". Κομμάτια από Main Flow, Jedi Mind Tricks, Canibus, Timbaland, Method Man, Raekwon, Dilated Peoples και άλλους πολλούς , με Ελληνικές πινελιές από μουσικούς όπως Χατζιδάκις, Μοσχολιού, Μπιθικώτσης, Ρίτα Σακελλαρίου και πάει λέγοντας.

Φυσικά και χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους "θαμώνες" της "Διεθνούς Σκηνής" του hiphop.gr καθώς χωρίς αυτούς δεν θα γνώριζα ούτε το 10% των κομματιών που θα ακούσετε.

Απολαύστε λοιπόν το πρώτο μέρος της συλλογής και ετοιμαστείτε και για το δεύτερο μέρος...

Tracklist:

01. Oh No - Emergency

02. Main Flow feat. Talib Kweli- Hip Hop Worth Dyin For

03. Dilated Peoples - Reach Us

04. Canibus feat. Goddess Psalm One- Ripperland

05. Black Moon - This Is What It Sounds Like (Worldwind)

06. PackFm & J.U.I.C.E - Set It Up

07. Living Legends - Moving At The Speed Of Life

08. MaXiMus Da MaNtis, Ern Dawgy, White Lotus & Technician - B - Attacks

09. Foreign Beggars - Slo-Speed

10. Cro - La Casa De Arena

11. Yellow Jackets - Roll With The Killa Bees

12. Euphrates - Klaowchi

13. Slaine feat. Vinnie Paz & Reef The Lost Cauze - Landscapes

14. The Beatnuts feat. Biz Markie & Tyler Fernandez - You're A Clown

15. Masta Ace feat. Strick & Young Zee - Something's Wrong

DOWNLOAD

Passafire - Passafire (2006)

Ίσως το τελευταίο είδος μουσικής που θα περίμενε κανείς να προτείνω. Δεν έχω συνηθίσει τον κόσμο γύρω μου σε εναλλακτικές αναλαμπές όπως ετούτη.

Εδώ, λοιπόν, μιλάμε για μια μπάντα που συνδυάζει άψογα funky ροκ ρυθμούς με ταξιδιάρικη reggae. Το συγκεκριμένο cd ισορροπεί μεταξύ παιχνιδιάρικης διάθεσης και κριτικής στην κοινωνία γύρω μας. Έχοντας την ευκαιρία να το πιάσω στα χέρια μου τώρα, το χειμώνα, μπορώ να πως πως άραξα με μια μπύρα, κοντομάνικο πουκάμισο και τη μουσική στο τέρμα, φέρνοντας έτσι το καλοκαίρι νωρίτερα στη γειτονιά.

Προσωπικά βρίσκω αυτό το δίσκο πλήρη, καθώς δεν υπάρχει κανένα βαρετό κομμάτι. Δεν χρειάστηκε να πατήσω το next ούτε μια φορά, γεγονός αξιοθαύμαστο, αναλογιζόμενος πως είναι ο πρώτος δίσκος που κυκλοφόρησαν. Περιέχει πιο χαρούμενα κομμάτια από το εξίσου αξιόλογο επόμενο album τους (Submersible), κάτι που, παραδόξως δε με χάλασε καθόλου. Αντιθέτως οι Passafire δείχνουν πως κάνουν αυτό που ξέρουν να κάνουν και το κάνουν καλά.

Κλείνοντας να αναφέρω πως κάθε cd τους έχει κάποια διαφορετικά χαρακτηριστικά, ενώ η μουσική τους εναλλάσσεται από το ταξιδιάρικο ύφος του συγκεκριμένου album στο πιο twisted του Submersible. Όπως και να 'χει, επέλεξα να παρουσιάσω το συγκεκριμένο κι όχι κάποιο άλλο, καθώς πιστεύω πως αποτελεί must σε οποιαδήποτε συλλογή εναλλακτικής μουσικής.

Ακούστε το λοιπόν. Είμαι σίγουρος σας φέρει στο μυαλό ξένοιαστες εικόνες σε κάποιο beach bar, κάτω από τις ψάθινες ομπρέλες, με το κύμα να σας χτυπάει τα πόδια. Δεν πα να 'χει έξω παγετό, βροχή ή χαλάζι, μέσα έχουμε Ιούνιο...

Tracklist:

1. Barcelona

2. Laquiji

3. Thievery

4. Concrete Slave

5. Rude Boi

6. Bad Taste

7. Behind Closed Doors

8. The Breeze

9. Workingman's Song

10. Fit The Descreption

11. Feel It

Disturbed - Asylum (2010)

Το είπε και το έκανε ο Drainman! Είχε δηλώσει ότι θα έσκαβε βαθιά στα σκοτεινά μέρη του μυαλού του και αυτό ακριβώς έκανε όσον αφορά το στιχουργικό κομμάτι του δίσκου. Με θέματα όπως οι κλιματικές αλλαγές, το ολοκαύτωμα, λυκάνθρωποι, κατάθλιψη μετά από χωρισμό, διαφθορά και άκρως ευαίσθητα προσωπικά προβλήματα, η διάθεση κυμαίνεται από ενδοσκοπική σε πολιτική και ίσως προκλητική ορισμένες φορές.

Για όσους δεν γνωρίζουν τι εστί Disturbed, είναι μια alternative nu metal μπάντα απο το Chicago των Ηνωμένον Πολιτειών. Πρωτοπόρα στο είδος, μαζί με τους Korn, Deftones και Godsmack, μετρά πάνω από 10 χρόνια παρουσίας στη διεθνή metal σκηνή.

Το Asylum είναι η πέμπτη δισκογραφική δουλειά τους και όσο οικεία είναι ηχητικά, διαφέρει τόσο ώστε να είναι φρέσκια και ενδιαφέρουσα.
Για μια ακόμη φορά ο λιτός Dan Donegan κεντά στην κιθάρα γράφοντας όχι φρου φρου κι αρώματα, αλλά μεστά riffs που σε αναγκάζουν μαζί με τα άλλοτε σκληρά ,σχεδόν σκυλισια και άλλοτε απάλα και γαλήνια φωνητικά του David Drainman, να μπεις στο groove θες δεν θες! Και βέβαια στο instrumental κομμάτι του δίσκου, "Remnants", του δίνεται η ευκαιρία να ξετυλίξει το ταλέντο και τις ικανότητές του. Το rhythm section της παρέας, ο John Moyer στο μπάσο και ο Mike Wengren στα drums, ακόμα μια φορά, απίστευτα δεμένοι με το feeling της κάθε σύνθεσης δίνουν ρέστα. Ειδικά οι ρυθμοί και τα beats του Mike δίνουν την αίσθηση "χτυπήσου στην πρώτη ακρόαση αλλά μάζεψε το σαγόνι σου όταν καταλάβεις τι έχω σκεφτεί να παίξω!"
Προσωπικά ξεχωρίζω τα Remnants, Asylum και Another Way to Die.

Οverall, μιλάμε για ένα δίσκο που απευθύνεται όχι μόνο σε metalheads, αλλά και σε όσους γουστάρουν groove με καυλωτικά φωνητικά που σε ψήνουν να σπάσεις κάτι!


Tracklist:
01. Remnants
02. Asylum
03. The Infection
04. Warrior
05. Another Way To Die
06. Never Again
07. The Animal
08. Crucified
09. Serpentine
10. My Child
11. Sacrifice
12. Innocence

Credits: Johnαρος (for the whole goddamn thing apparently!)

Cee Lo Green - The Lady Killer (2010)

Σαν χθες μου φαίνονται οι μέρες που όπου και αν βρισκόσουν, μπροστά από μια τηλεόραση, κοντά σε ένα ράδιο, σε μια καφετέρια, παντού άκουγες το "Crazy" των Gnarls Barkley. Ίσως κάποιοι να το λέγαν και να το λένε ακόμα ένα υπερεκτιμημένο κομμάτι, κατά την γνώμη μου όμως, έχαιρε της αναγνώρισης που του έπρεπε.

Μετά από εκείνο το hit ωστόσο, το μόνο κομμάτι που θυμάμαι από τον Cee Lo Green (τραγουδιστής των Gnarls Barkley) ήταν το "Gone Daddy Gone" (διασκευή του γνωστού κομματιού των Violent Femmes) και μετά δεν τον ξανάκουσα για πάρα πολύ καιρό. Ίσως από απροσεξία, ίσως επειδή δεν έκανε ξανά το "Μπαμ" ίσως επειδή δεν ακούστηκε στην Ελλάδα απλά.

Μέχρι το καλοκαίρι, που όπως κάθομαι αναπαυτικά σε μια καρέκλα, ξαφνικά ακούω ένα μελωδικό "Fuck You" να διαπερνάει τα αυτιά μου. Το είχα αγνοήσει, παρόλο που μου έκανε εντύπωση. Μετά από λίγο καιρό άρχισε να παίζει σε διάφορα ράδιο και μάλιστα πολύ τακτικά, αλλά ποτέ δεν μου δημιούργησε την επιθυμία να το αναζητήσω. Μέχρι πριν από μερικές μέρες που ένιωσα ότι με εκφράζει, έτσι το βρήκα. Παράλληλα, έκανα αναζήτηση να δω από ποιον είναι ποιο album κλπ και με έκπληξη μου είδα ότι είναι του Cee Lo Green ε και σκέφτηκα "Αυτός ο άνθρωπος μόνο επιτυχίες βγάζει".

Έτσι λοιπόν έφθασα στην ακρόαση του "The Lady Killer" το οποίο σύμφωνα με μερικούς θα κυκλοφορήσει στις 9 του μηνός ενώ σύμφωνα με άλλους κυκλοφορεί σήμερα.

Ξεκινάει με ένα κατάλληλο Intro ώστε να μας βάλει στο κλίμα του cd το οποίο έχει καθαρά πινελιές Soul και Neofunk και όλο το cd κυλάει όμορφα. Πρώτα στέκομαι στο "Bright Lights Bigger City" στο οποίο οι λίγο παρατηρητικοί θα προσέξουν ότι η μπασογραμμή είναι αυτή του Billie Jean, το Michael Jackson. Όμορφο κομμάτι που ξυπνάει εποχές disco με ένα touch σε στυλ Maroon 5 που δεν περνάει καθόλου αδιάφορο. Μετά, έρχεται το γνωστό σε όλους σας "Fuck You!" που πρόσφατα έγινε και video clip. Το αγαπημένο μου κομμάτι από τον δίσκο, λόγω της ευχάριστης διάθεσης που σου δημιουργεί, τον στίχων και γενικότερα του όλου concept. Κομμάτι που προσωπικά μου θύμισε κομμάτια της Janis Joplin στην σπιρτάδα και την ζωηράδα. Το επόμενο κομμάτι που ξεχώρισα είναι το "Please" μαζί με την Selah Sue το οποίο νομίζεις ότι έχει βγει από ταινία σε style "James Bond" με εκπληκτική ερμηνεία τόσο από την Selah (Εμένα η φωνή της με μαγνήτισε) όσο και από τον Cee Lo, ο οποίος αποδεικνύει ότι η μαύρη φωνή είναι αυτή που κυριαρχεί σε αυτό το είδος μουσικής.

Επόμενο κομμάτι, "I Want You" όμορφο κομμάτι που θα ταίριαζε πολύ καλά σαν κομμάτι-αφιέρωση σε κάποια, η γενικότερα είναι ότι πρέπει για κομμάτι μιας smooth βραδιάς. Παρακάτω, συναντάμε το "Old Fashioned" που όπως λέει κ ο τίτλος του αποτελεί Old Fashioned Blues. Ένα κομμάτι το οποίο δεν έχει τίποτα να ζηλέψει τα μεγαλοπρεπή Blues των 60-80s. Τελευταίο κομμάτι που θα θελα να αναφέρω είναι το "No One's Gonna Love You" το οποίο αποτελεί διασκευή του κομματιού των Band Of Horses που κυκλοφόρησε το 2007. Αν και ο τίτλος μοιάζει απαισιόδοξος νομίζοντας ότι θα ακούσεις μίζερους στίχους και έναν κλαψιάρη να σου λέει ότι είσαι ένα τίποτα, ο ολοκληρωμένος στίχος είναι "No One's Gonna Love You Like I Do" κάνοντας το έτσι ακόμα μια αξιόλογη μπαλάντα.

Το cd κλείνει ένα πολύ αξιόλογο outro που περιέχει ένα πολύ αξιόλογο solo κιθάρας.

Συνοπτικά λοιπόν μιλάμε για ένα από τα πιο αξιοπρεπή mainstream album του 2010 ξεχωρίζοντας όχι μόνο τα κομμάτια που ανέφερα αλλά και όλα τα υπόλοιπα. Αν οι διαθέσεις σας είναι κατάλληλες ώστε να ακούτε κομμάτια σε calm στυλ με ευχάριστη διάθεση τότε αυτό το cd είναι ότι πρέπει.

Tracklist:

1. Lady Killer Theme (Intro)

2. Bright Lights Bigger City

3. Fuck You!

4. Wildflower

5. Bodies

6. Love Gun

7. Satisfied

8. I Want You

9. Fool For You

10. It's OK

11. Old Fashioned

12. No One's Gonna Love You

13. The Lady Killer Theme (Outro)"