Τρόποι ενημέρωσης

Δευτέρα 25 Απριλίου 2011

The Subways - Young For Eternity (2005)


"Be my, be my, be my little rock n roll queen". Το χουμε ακούσει στο FIFA Street 2. Έπειτα το ακούσαμε και στο RocknRolla και γενικά όλοι κάπου το ακούσαμε. Σε ελάχιστους δεν άρεσε σαν κομμάτι. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τον εαυτό μου, αλλά και άλλους, τις περιόδους που έπαιζε πολύ να το σιγοτραγουδάμε σε διάφορες φάσεις της μέρας μας.
Κάπως έτσι, μετά από κάποια χρόνια, είπα να φτάσω στο να ακούσω αυτό το cdάκι, μιας και περνάω μια φάση όπου από το βράδυ ως το πρωί λιώνω The Killers, Muse, Snow Patrol κλπ κλπ.
Πατάω λοιπόν το play για να ξεκινήσει η ακρόαση και από κει που περιμένω κομμάτι ανάλογο του Rock N Roll Queen, πέφτει το "I Want To Hear What You've Got To Say". Ξεκινάει ήρεμα και ψιλοαπογοητεύομαι, λέω "Έχε γούστο το Rock & Roll Queen να ναι στις εξαιρέσεις!". Τελικά κάνει ένα ωραίο γύρισμα σε ένα σημείο και "Ωπ, εδώ είμαστε" είπα με ανακούφιση. Επόμενο κομμάτι το "Holiday" κομματάκι μικρό μεν, δυναμικό δε. Με το που τελειώνει μπαίνει η κομματάρα για την οποία έβαλα να ακούσω το album. "Rock & Roll Queen" και γω άρχισα πάλι να το σιγοτραγουδώ θυμίζοντας μου σκηνικά από τις άπειρες ώρες που χα περάσει μπροστά από το PS2 παίζοντας FIFA Street 2 και προσπαθόντας να νικήσω με Gamebreaker και...βγαίνω εκτός θέματος.
Πάνω που χα φτιαχτεί λοιπόν πέφτει το "Mary" ένα κομμάτι το οποίο μιλάει για την κολλητή του που απ ότι κατάλαβα την κρυφογουστάρει αλλά δεν μας το λέει. Εντάξει, όχι άσχημο κομματάκι. Σειρά έχει το "Young For Eternity" το οποίο είναι απ τα αγαπημένα μου κομμάτια μαζί με το "Rock & Roll Queen" απ αυτό το album. Πάλι λοιπόν πάνω που χα φτιαχτεί σκάει μύτη το "Lines Of Light". Αμφιθυμία στο μεγαλείο της, από κει που χτυπιόμουν βρέθηκα να μαι σε φάση αδράνειας ακούγοντας τον πόνο του Billy Lunn.
Ακολουθεί το "Oh Yeah", το τρίτο κομμάτι που με πόρωσε και παρά την απλότητα του μου άρεσε και το video clip. Ακολουθεί το "City Pavement" και κάπου εδώ ένιωσα αρκετά χαρούμενος καθώς έπαιξαν επιτέλους 2 κομμάτια seri που να βγάζουν ένα vibe ρε φίλε. Ε ακολουθεί το "No Goodbyes" το οποίο ωραίο ήτανε, αλλά με "γείωσε" καθώς ήθελα κ άλλη ενέργεια! Ε, το album φαίνεται ότι ήξερε τι ζητούσα και λίγο πριν αρχίσω να βαριέμαι μου έδωσε το "With You" του οποίου ναι μεν η θεματολογία είναι νωχελική αλλά είναι κάπως πιο δυνατό κομμάτι. Αρκετά όμορφο. Σειρά έχει το "She Sun" το οποίο πέρασε σχεδόν απαρατήρητο και πήγα στον επίλογο. Εκεί με περίμενε το "Somewhere". Πολύ όμορφο για επίλογο λέω, εντάξει, πάμε να κάνουμε το review μας. Κάνω να κλείσω το player, αλλά παρατηρώ μια μεγάλη σιγή. "Τι στον διάολο;" Πάω να δω τι παίζει και σκάει μύτη το "At 1 AM". Μέχρι να πάρω είδηση τι έχει συμβεί είχε αρχίσει να παίζει ένα αρκετά γαμάτο κομματάκι που τελικά μπήκε κ αυτό στα favs του album.
Σίγουρα ένα album πάνω του μετρίου το οποίο κέρδισε με το σπαθί του μια θέση στα cd που έχω σε εκτίμηση, αφού με μια δεύτερη ακρόαση παρατήρησα πως και τα πιο calm κομμάτια όντως άξιζαν. Προτείνω με τα 1000 το άκουσμα του σε απανταχού fans Alternative/Indie/British Rock.

Tracklist:

1.I Want to Hear What You Have Got to Say
2.Holiday
3.Rock & Roll Queen
4.Mary
5.Young for Eternity
6.Lines of Light
7.Oh Yeah
8.City Pavement
9.No Goodbyes
10.With You
11.She Sun
12.Somewhere/At 1am

Κυριακή 24 Απριλίου 2011

Curren$y & Alchemist - Covert Coup (2011)



20 Απριλίου. Μια ακόμα μέρα διακοπών..
«Θα 'χει βγει το Covert Coup» είπα μόλις άνοιξα το pc, και πήγα να το κατεβάσω.
Alchemist με κοιλίτσα τον τελευταίο καιρό, και Curren$y που έχει κάνει τρελλο buzz με 2 «σιντάρες» μέσα στο '10, τις οποίες όμως μισές τις τσέκαρα. Αλλά όπως και να χει, 10 μπήτια ALC είναι full motivational για τον καθένα, για να ακούσει τον Tha Spitta..
Σκέφτηκα να βάλω δυνατά τα ηχεία και να το αφήσω να βαράει, έτσι και αλλιώς στιχους από την πρώτη ακρόαση δεν θα πρόσεχα. Και έκανα πολύ καλά. BBS το πρώτο track, και οφείλω να ομολογήσω πως χτύπησε ιδανικά στα ηχεία. Η «βαριά», βασικά η «έχω-πιεί-10-γάρα-και-χώνομαι-στο-booth» χροιά του Curren$y κολλάει σωστά σε beats τέτοιου στυλ του alan του χημικού. Για να μην τα πολυλογώ, δεύτερο track, πάνε κάπως έτσι πάλι τα πράγματα, με την διαφορά του οτι εδώ χώνεται και ο Prodigy, πράγμα που κάνει το κομμάτι πολύ πιο ενδιαφέρον...
Μόλις σκάει το 3ο κομμάτι λέω εδώ είμαστε. Τρελό μπητάκι, ο,τι πρέπει για να πω πως μέχρι τώρα πάει γαμάτα το EP. Μέχρι που χώνεται ο Fiend, και χώθηκε και κατευθείαν skip. Το πόσο τον σιχαίνομαι αυτόν τον τύπο δεν λέγεται.. Στην συνέχεια, πάλι τα ίδια, μέχρι που χώνεται πάλι το feat, αυτή η φορά η αντιπάθεια μου για τον συμμετέχοντα (Smoke DZA), δεν ήτανε αρκετή για να με κάνει να skipάρω τέτοιο beat.
5, Smoke break.. μπορώ να καταλάβω τον λόγο ύπαρξης αυτού του κομματιού.
και φτάνουμε στο 6. Scottie Pippens. Το καλύτερο του EP. Με συμμετοχή φωτιά, Freddie Gibbs. Ανεβάζει το επίπεδο αυτό το κομμάτι. Το flow του Gibbs δένει υπέροχα στην παραγωγή, και όλος ο Gibbs δένει υπέροχα επίσης με τον Curren$y.
Ventilation, αρκετά chillout κομμάτι, αλλά βαρετό.
Στην συνέχεια ακούμε τα double07 και success is my cologne, δύο από τα πιο ωραία κομμάτια της κυκλοφορίας, τα οποία δεν φεύγουνε καθόλου από την βασική ιδέα του EP: χασίσι.
Κομμάτι 10, και το Full Metal, κλείνει το Covert Coup πολύ πιο όμορφα από ο,τι είχε ανοίξει, με την πιο ωραία (μπορεί να είναι στα σημεία καλύτερη και από την scottie pippens) παραγωγή εκ των 10.
Κάνοντας μια σούμα, μπορώ να πω, πως όποιος δεν γουστάρει φάσεις που είναι τελείως «άραγμα και εδώ και πίνουμε και την vodkιτσα μας και σκάμε και το γαράκι μας αμα λάχει και θέλουμε και θα το βάλουμε στο full να χαλαρώσουμε» τότε έχασε τον χρόνο του που το διάβασε όλο αυτό. Τώρα, όποιος γούσταρε..
Εδώ είναι και το link:

Tracklist:

01. BBS
02. The Type (Ft. Prodigy)
03. Blood Sweat And Gears (Ft. Fiend)
04. Life Instructions (Ft. Smoke DZA)
05. Smoke Break
06. Scottie Pippen (Ft. Freddie Gibbs)
07. Ventilation
08. Double 07
09. Success Is My Cologne
10. Full Metal

Με Bold αυτά που ξεχώρισα.

Τετάρτη 20 Απριλίου 2011

Interview Corner: DJ 7L




Ο Dj 7L, κατά κόσμον George Andrinopoulos, είναι γνωστός από το hip hop duo 7LES (7L & Esoteric), τους AOTP (Army Of The Pharoahs) και όχι μόνο.. Οι συστάσεις είναι περιττές πιστεύω, καθώς ο,τι χρειάζεστε θα το βρείτε παρακάτω.
Ζητώ συγγνώμη, αλλά δεν κάθομαι να μεταφράσω, οπότε όποιος δυσκολεύεται στο να την διαβάσει στα αγγλικά, ας χρησιμοποιήσει τον μεταφραστή στο πλάι.



1) Which were your first steps on the hip hop scene, and how did the name "7L" come up?
For the in depth details, my bio on www.DJ7L.com , but in short after first being introduced to hip hop thru like Whodini and Run Dmc it was Doug E Fresh and Slick Ricks 'The Show' that sorta solidified it for me. From that point on I been pretty much all in. 7L came from my name being George, G is the 7th letter of the alphabet, so hence the 7L...I initially was going by G Swift when I started out, then a graffiti artist had done a mix cover for me and put 7L's in the background, so I thought it wasa cool and went w/that from then on.

2) Not many DJs nowadays, are there any great difficulties that make people stay away from being a DJ?
Well, I think its actually the opposite, at least stateside everyone a dj! Especially with Serato, Tractor and all that, its just a new game now. Its easy for anyone to have an instant library of songs. I think before, let's say 10 years ago, yea it was difficult cuz u could carve your own lane and have a wide selection, and maybe be outside the box, spend time hunting records down ect, and that could have been just one 'edge' u could have over other dj's, but now, I feel, and see, for the most part, everyone has everything, ur edge now is make your own edits and remixes, and that what I been doing as a member of The Bladerunners, altho that's geared a lil bit more towards club related stuff. But Hip Hop DJ wise, beatwise, or producer related and stuff like that, which I think is what maybe u meant,so of course having the classic samples and a good deep record collection is first off. But knowing music, labels, the producers...and connecting the dots that way...like 'oh this guy played drums on so and so's album, and he's on this one as well, just becoming familiar w/names and such'.

3) It seems that 1212 went pretty good on sales. are you satisfied with that or you expected more, from your comeback -after 4 years- album?
Yea I mean sales aside, I was satisfied w/how it came out. It was fun to do again, Esoteric had stayed busy for that 4 year period and released some of his(even our)best work. From Egoclapper on. But I don't really care about sales anyhow, no one buys music anymore.

4) Which is the best and worst beat you ever made?
A lot of the stuff on Soul Purpose, aside from maybe 'Operating Correctly' I detest...I don't know for best, I have a lot of beat I like, from 'Watch Me', or 'Rules of Engagement' to 'The Handle' or '12th Chamber'...but I think the stuff I am doing now is my favorite..

5) Does any beat have a crazy story from which came up?
No, more crazy stories maybe from record hunting, going up to college radio stations and rummaging thru their collections there, those are always fun, taking so many records that my muffler on my car dropped out...

6) Greek music is full of pretty good-look in samples. Have you ever sampled one, or maybe have it in mind?
Hmm...I haven't but my man El Greco, who mixes all our stuff he's worked with a lot of Greek artist, both here in the states and over there, as well as samples etc.

7) So, If I am right, you have roots in Greece you have any relatives here or friends?
Yea I am 100 % Greek, my parents are from Kalamata, I have my aunts and cousins over there now. I was in Greece in 03 for Battle of the Year to perform, but last 'visit' was in '95 to visit my aunt and grandmother.

8) Do you check any other hip hop scenes, like european or latin American?
Hmm...I haven't had too much time to check it out, but the Warrioz and ppl like that are all dope...


9) I saw you have some collabos with Greek artists like warriorz and Goin Through. How did those come up?
Goin Through was again thru El Greco', and Warriorz we linked up while we were out for Battle of the Year. We went to their studio they played a bunch of dope beats we just jumped on one.

10) And a tricky one. Let's say, Waka Flocka Flame is about to make a feat with Eso. Eso finds that idea perfect, and is on fire for that collabo. Waka wants to rap only on a beat of yours, paying hell lot of money, of course. Would you just go on, or try and change Esoterics' mind?
Yea I'd do it, I mean why not. I understand the context of the question but hey If there's money in it, yea of course.

11) Based on the previous Q, have you ever had any proposals from any mainstream artists for makin a beat?
Hmm...no, no mainstream stuff, but its all relative now...I make what I make, so if a mainstream artist (for some reason) wanted a beat of mine, it'd be what it would be. But also, I'm really not pursuing production like I did 8 years ago, I just dj and make edits more now. Hip Hop really isn't what it was.

12) Bars of Death or 1212?
Hmmm....1212

13) What's the last vinyl you bought?
Just bought a small DJ's collection, a lot of nice 80's and 90's hip hop stuff in there...stuff I had, but u know, it was a great deal...I buy pretty frequently from Turntable lab and stuff of Discogs,

14) What do you prefer, 20gb of Mp3 in a hard drive or 20 vinyl?
The vinyl of course, u can't compare the sound quality


Τρίτη 29 Μαρτίου 2011

Gorillaz - Plastic Beach (2010)

Εδώ μιλάμε για ένα προσωπικά αγαπημένο cd. Εδώ μιλάμε για τους gorillaz, μια προσωπικά αγαπημένη μπάντα. Για όσους δεν γνωρίζουν, το συγκρότημα gorillaz δεν υπάρχει. Κυριολεκτικά δεν υπάρχει, καθώς είναι εικονικό. Αποτελείται από τέσσερις cartoon χαρακτήρες, οι οποίοι οφείλουν την ύπαρξή τους στο σκιτσογράφο Jamie Hewlett και τον μουσικό Damon Albarn. Πέρα απ' ότι έχουν κάνει ως τώρα,κομμάτια σαν το feel good inc. είναι αρκετό για να τους ανεβάσουν όσο δεν πάει στη λίστα μου.

Ο συγκεκριμένος, λοιπόν, δίσκος ακολουθεί το αφηρημένο στυλ των προηγούμενων, προσφέροντας μια πληθώρα από κομμάτια χωρίς συγκεκριμένο είδος μουσικής. Μερικά από τα genres του δίσκου είναι: εναλλακτικό ροκ, electronic, ambient, hip hop κ.α. Παρ' όλες τις διαφορές τους, τα κομμάτια του Plastic Beach μοιράζονται ένα κοινό συναίσθημα, μια κοινή ατμόσφαιρα. Ο Χαρακτήρας του cd εναλλάσσεται, παρασέρνοντας μαζί του και τον ακροατή. Από το intro που ταιριάζει γάντι στον τίτλο, στα Stylo και Superfast Jellyfish ως πιο ανεβαστικά κι από τα αισιόδοξα όπως το Melancholy Hill στον απίθανο επίλογο της δουλειάς αυτής, Pirate Jet. Μέσω των τραγουδιών διαγράφεται όλη η ιστορία της μπάντας στο νησί από πλαστικό με τον ακροατή να μην μπορεί παρά να ακολουθήσει γοητευμένος.

Ταξιδεύοντας για μια ακόμα φορά στον τεχνητό κόσμο των gorillaz αισθανόμαστε μέρος του κι ακολουθούμε τη ζωγραφιστή τετράδα μέσω των ηχητικών τους ντοκουμέντων. Γνώμη μου είναι πως έχουμε ένα δίσκο που βρίσκω σχεδόν άρτιο από κάθε πλευρά (ομολογώ πως ένα-δυο τραγούδια δεν ήταν του γούστου μου), με κομμάτια όπως το To Binge και το Rhinstone Eyes να ικανοποιούν και τους πιο απαιτητικούς. Έχοντας μια ιδιαίτερη προτίμηση για ταξιδιάρικους ήχους, το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όσους... έχουν αφτιά.

Υ.Γ.Το ξέρω πως ήμουν ιδιαίτερα υποκειμενικός, αλλά τι στο διάολο. Γι' αυτό είμαι εγώ πίσω από το πληκτρολόγιο κι όχι κάποιο bot.


Tracklist:

1. Orchestral Intro (featuring Sinfonia ViVA)
2. Welcome To The World Of The Plastic Beach (feat. Snoop Dogg and HypnoticBrass Ensemble)
3. White Flag (feat. Kano, Bashy and The National Orchestra For ArabicMusic)
4. Rhinestone Eyes
5. Stylo (feat. Bobby Womack and Mos Def)
6. Superfast Jellyfish (feat. Gruff Rhys and De La Soul)
7. Empire Ants (feat. Little Dragon)
8. Glitter Freeze (feat. Mark E Smith)
9. Some Kind Of Nature (feat. Lou Reed)
10. On Melancholy Hill
11. Broken
12. Sweepstakes (feat. Mos Def & Hypnotic Brass Ensemble)
13. Plastic Beach (feat. Mick Jones & Paul Simonon)
14. To Binge (feat. Little Dragon)
15. Cloud Of Unknowing (feat. Bobby Womack and Sinfonia ViVA)

16. Pirate Jet

Σάββατο 26 Μαρτίου 2011

Milczenie Owiec - Twarze (2005)


Milczenie Owiec ή ελληνιστί "Η σιωπή των αμνών", όνομα προφανώς επηρεασμένο από την ομώνυμη ταινία(ρα). Τους ανακάλυψα τυχαία, όπως έψαχνα για covers διαφόρων κομματιών και έπεσα σε ένα cover του "Frozen" της Madonna, το οποίο μου φάνηκε μια πολύ δυνατή διασκευή και έτσι μου κίνησαν το ενδιαφέρον για να ακούσω και τα υπόλοιπα κομμάτια τους. Βιογραφικό μην με ρωτήσετε, πολωνικά δεν ξέρω.

Ίσως σας φανεί πρόβλημα σε μερικούς η γλώσσα, η οποία είναι στα Πολωνικά σχεδόν σε όλα τα κομμάτια. Αλλά ακόμα και αυτοί που έχουν πρόβλημα, ας μπουν στον κόπο να ακούσουν τα κομμάτια τους, καθώς η μουσική τους μόνο αδιάφορη δεν είναι. Το ίδιο και η χροιά της Ola Wysocka, της frontwoman του group.

Το album γενικά:
Twarze σημαίνει πρόσωπα. Βέβαια μου φαίνεται λίγο καμένο να βάζεις για πρόσωπα τους τυπάδες απ τα νησιά του Πάσχα, αλλά εντάξει, klein.
Το intro δεν είναι τίποτα σημαντικό, ουσιαστικά σαν πρόλογος του "Ciep" το οποιό ακολουθεί και είναι ένα δυνατό κομματάκι. Καπάκι μετά το "Ciep", μπαίνει δυναμικά το "Cisza" το οποίο μακάρι να ήξερα τι πραγματεύεται αλλά ακούγεται σαν να βγάζει πόνο οπότε θα το φυλάξω για την playlist που έχω όταν έχω χάλια mood. Το επόμενο κομμάτι στο οποίο έδωσα βάση ήταν το "Niesmak", με πολύ όμορφη σύνθεση, φωνητικά, γυρίσματα και τα παρελκόμενα.
Έχουν περάσει στο μεταξύ μερικά κομμάτια τα οποία μου φάνηκαν πολύ κοινά και έτσι ούτε καν τα αναφέρω, και έφθασα στο "Zew", κομμάτι με πολύ ωραία εισαγωγή και πάρα πολύ ωραίο ρεφρέν. Και κάπου εδώ σκέφτομαι πόσο γαμάτη θα ήταν σε κανένα αγγλόφωνο συγκρότημα. Και καπάκι μπαίνει το "Frozen" το κομμάτι από το οποίο τους έμαθα και θυμάμαι ότι με αγγλικό στίχο τους έμαθα. Τέλος πάντων, τι να πω για το κομμάτι; Χαλαρά ανήκει στις αγαπημένες μου διασκευές κομματιών, μαζί με την διασκευή του "Street Spirit" από τους Korea. Τα αγγλικά της βέβαια "πολωνίζουν" αλλά για κάποιο λόγο γουστάρω τέτοια προφορά.
Τελειώνει, μαζί του τελειώνω και εγώ (χαχαχ πως τα λέω) και μπαίνει το "Ego", πολύ ωραίο κομμάτι, πάνω που είχα τις φοβίες ότι είχαν μαζευτεί τα καλά κομμάτια στην αρχή.
Μετά μπαίνει το "Części", που απ ότι κατάλαβα είναι μπαλάντα, άλλο ένα κομμάτι στην κλαψοplaylist μου, να έχω να ασχολούμαι με το τι στον διάολο λέει αντί να κλαίγομαι. Αρκετά ήρεμο κομμάτι by the way και ,εντάξει, δεν με χάλασε, απλά άλλαξε λίγο απότομα το mood του cd.
Το "Donikąd" που ακολούθησε μετά ήταν άλλο ένα κομμάτι που απλά κρατούσε όμορφα την συνοχή. Με το που πάω να δω πως λέγεται, μπαίνει το outro και λέω "Α, εντάξει, τελειώσαμε".
Και εκεί που πάω να βάλω τον επίλογο, μπαίνει το remix του "Ciep", λέω εντάξει θα γίνει καμιά μαλακία και θα ξενερώσω την ζωή μου. Το ακούω με επιφύλαξη. Τελειώνει. Ε και εντάξει, ένα ωραίο remix, όπως έπρεπε να τελειώσει το συγκεκριμένο album. Σε χαμηλούς τόνους ψιλοtrip-hop φάσεις.

Και φθάνω κανονικά στον επίλογο. Ωραίο albumάκι, ίσως από τα πιο αξιόλογα απ όσα μη αγγλόφωνα ή ελληνόφωνα έχω ακούσει, του συγκεκριμένου είδους πάντα. Κάπου πέτυχα ότι θα βγάλουν και νέα δουλειά, οπότε περιμένω να δω αν θα κρατήσουν το επίπεδο τους το ίδιο ψηλά. Το συστήνω ανεπιφύλακτα σε ακροατές φάσης Skillet, Red, Evanescence ή και των t.A.T.u ! (που τις θυμήθηκα ρε φίλε. Βασικά μου θύμισαν λίγο το "All The Things She Said" σε κάποιες φάσεις.

Υ.Γ Παραλίγο να το ξεχάσω. Στα μεγάλα συν του, η συνοχή του album, κυλάει ομοιόμορφα, χωρίς να σε παρακαλάει να κάνεις skip.

Tracklist:
1. Input
2. Cień
3. Cisza
4. Wyrok
5. Węże
6. Dreszcz
7. Niesmak
8. Bezsilność
9. Oni
10. Zew
11. Frozen
12. Ego
13. Części
14. Donikąd
15. Output
16. Cień (reMIX by I_W_O)

Κυριακή 20 Μαρτίου 2011

The Psycho Realm - The Psycho Realm (1997)


Το ντεμπούτο και ομώνυμο cd των Psycho Realm ΓΑΜΑΕΙ!


Χμμ... Ωραίο intro. Πιο συγκεκριμένα, οι Psycho Realm (Sick Jacken, Big Duke & B-Real) το 1997 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους cd και το 2010 o LowInertia αξιώθηκε να το ακούσει και λίγους μήνες αργότερα αποφάσισε να το προτείνει και σε εσας. Let's cut to the chase.

Το cd περιέχει 14 κομμάτια και η θεματολογία του είναι καθαρά gangsta. Ακροατές των concious Ladose, Απέχεις, και λοιπών, μη κλείσετε την ετικέτα. Οταν λέω gangsta δεν εννοώ λεφτά-μουνιά-αμάξια-κόκες-yo και τέτοια. Το gangsta των Pcycho Realm είναι ΤΕΛΕΙΩΣ διαφορετικό από το υπόλοιπο west coast hip hop και εξηγούμαι. Δεν αρνούνται τη ζωή τους στους ταραγμένους δρόμους του L.A., ούτε όμως την ψωνίζουν. Ο καλύτερος τρόπος για να περιγραφεί το style τους είναι ο ορισμός street reporters.

Street reporting το cd με τις παραγωγές του Sick Jacken να γαμάνε άπειρα, το ''περίεργο'' ραπάρισμα του Big Duke να σπέρνει και το κερασάκι στην τούρτα να είναι η φωνή του B-Real.
Με αυτά τα 3 βασικά στοιχεία περιγράφεται η ζωή ενός λατίνου gangster με όλες τις πιθανές εκφάνσεις της (sex-drugs-αναμετρήσεις-θάνατος).


Πιο συγκεκριμένα, το γνωστότερο και για πολλούς (καλά καταλάβατε, για μένα δεν είναι) το καλύτερο κομμάτι τους Stone Garden σίγουρα θα σας αρέσει γιατί ως γνωστόν death philosophy is kewl!

Ξεπερνώντας το ηλίθιο κόλλημα σας με ένα decent κομμάτι, φτάνουμε στα heavyweights.
Showdown: Κομμάτι - gangsta manifesto με παραγωγάρα και hook αρκετά σκαλωτικό. Σαν το τελευταίο κομμάτι από το δίσκου του Saigon (yeah, that's right mothafuckers, ξετσίπωτη αυτοδιαφήμιση).

Doors Intro/Confessions of a Drug Addict: Ενα κομμάτι που πραγματικά σε βάζει στο νόημα των ναρκωτικών, όχι σαν τις γλυκανάλατες μαλακίες του Υπουργείου Υγείας. Α! To sample από Doors νομίζω σας λέει πολλά και αν όχι κακώς.

PSYCLONES: Κεφαλαία γιατί το κομμάτι είναι το αγαπημένο μου. Ο,τι και να πω είναι λίγο. Απλά ακούστε το.

Το cd κλείνει με κάτι που δε το συναντάμε συχνά σε cd: Audio Cinema. Τα 2 μέρη του La Conecta είναι η αφήγηση μιας ιστορίας 3 ατόμων σε μια συμμορία όπου ο καθένας δρα με διαφορετικά κίνητρα. Δε λέω τίποτα spoilers, απλά ακούστε τα.

Ξεχώρισα: ΟΣΑ έχουν link, duh! 


Tracklist:
  1. Psycho City Blocks/Psycho Interlude
  2. Showdown
  3. The Big Payback
  4. Premonitions
  5. Interlude/Stone Garden/Interlude
  6. Temporary Insanity
  7. Doors Intro/Confessions of a Drug Addict
  8. Who Are You Interlude/Bullets
  9. Love Letters Intro/Love from the Sick Side
  10. R.U. Experienced/Outro
  11. Psyclones
  12. Lost Cities
  13. La Conecta Intro/La Conecta (Pt. 1)
  14. La Conecta (Pt. 2)/Goin' In Circles Outro



Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

Interview Corner: Dagobah System


Πρώτη συνέντευξη για το blog μας και από ένα πολύ καλό συγκρότημα. Ο λόγος για τους Dagobah System, ένα σχετικά φρέσκο hip hop συγκρότημα, που μόνο θετικές εντυπώσεις έχει αφήσει ως τώρα. Με χαρά μου λοιπόν, και χωρίς πολλά-πολλά, σας παρουσιάζω την συνέντευξη που μας παραχώρησε το εν λόγω συγκρότημα.

Το επίσημο site των παιδιών: http://www.soulsystem.gr

Να σημειωθεί επίσης, ότι στην υποβολή των ερωτήσεων υπήρξε σημαντική βοήθεια και από τον Σταύρο.




1) Πρώτον ας γνωριστούμε, εγώ δεν έχει σημασία να πω ποιός είμαι, ποιοί είναι όμως οι Dagobah System και πότε δημιουργήθηκαν;

Zarquon : Οι Dagobah System είναι ένα group που δημιουργήθηκε προ 4 ετών και αποτελούνται από τον Rsn στην μουσική παραγωγή και σύνθεση, τον Άγγελο Κιούκα στο μπάσο , τον Νικόλα Μαύρο στην κιθάρα , και τον Μάνο (Drs) και εμένα στους στίχους και στην ερμηνεία.


2) Ο λόγος που έγινε η προσθήκη των 2 άλλων μελών; Να υποθέσω θέλατε λίγο πιο ζωντανή την μουσική σας; ή καθαρά λόγω παρέας κλπ;

Rsn: Στην ουσία και για τα 2. Με τα παιδιά ήμασταν φίλοι, θέλανε-θέλαμε και απλά έγινε.


3) Dagobah System, Rsn, Drs, Zarquon (αν έχουν και τα άλλα 2 παιδιά nicks ισχύει και γι αυτούς) . Τι σημαίνει το καθένα και πως έφθασε να εκπροσωπεί το εγώ σας;

Rsn: Όσο αναφορά εμένα δεν είναι τίποτα άλλο από τα σύμφωνα του ονόματος μου..

Drs : To Drs είναι ακρώνυμο της λέξης αντίρρηση και ως ένα βαθμό πιστεύω με εκπροσωπεί.

Zarquon : Το δικό μου ψευδώνυμο είναι το όνομα ενός χαρακτήρα μιας σειράς βιβλίων για την οποία είχα και έχω μεγάλη αγάπη. Δεν ξέρω το κατα πόσο έχω σημεία ταύτισης με τον ήρωα , πιο πολύ μου άρεσε απλά η λέξη, εμφανισιακά και ηχητικά .


4) Αχιλλέα (σ.σ Zarquon) παρατήρησα στο msn σου πως γράφεις "New Dagobah music!". Για εξήγησε μας τι παίζει...

Zarquon : Ετοιμάζεται κάποια νέα δουλειά , βρισκόμαστε σε στάδιο ηχογραφήσεων, δεν γνωρίζουμε το πότε πρόκειται να βγει προς τα έξω βέβαια, άλλωστε δεν υπάρχει λόγος να βιαζόμαστε κι όλας...


5) Η νέα δουλειά θα έχει το ύφος που ήδη σας ξέρουμε ή θα δούμε κάτι καινούριο από μεριά σας;

Drs: Θα είναι στο ίδιο ύφος, πιο χιπ χοπ από το προηγούμενο με περισσότερη μουσική...


6) Έχετε σχέδια για κάποια σόλο δουλειά; Ή κάποιο project με άλλα άτομα; Όπως για παράδειγμα τo "Εν πλω" του RSN με τον Λ.Ο.Σ.

Rsn: Ετοιμάζω εγω με τον Νεκτάριο (SoulN.E.K) από τους Ωςαιδώ (πρώην Νεβμα) έναν δίσκο. Τον δουλεύουμε έναν χρόνο περίπου. Θα είναι hip hop με βάση την soul και funk μουσική, δουλεμένα ως επί το πλείστον σε Hardware μηχανήματα. Ο δίσκος θα έχει συμμετοχές από Mc Yinka, Λ.Ο.Σ. , Dagobah System, Χρήστο Λαινά, Eversor σε μια παραγωγή, και άλλους...


RSN, και τώρα σου έχω μερικές ερωτησούλες:

1) Sample diggin, διαδίκτυο ή κλασσικά δισκάδικα;

- Θα έλεγα και τα 2. Φυσικά και προτιμώ τα δισκάδικα, αλλά επειδή μένουμε στην ελλάδα, είναι λίγο δύσκολο να βρούμε όσα θέλουμε, και στις 2 περιπτώσεις προτιμώ να αγοράζω βινύλια.

2) Στο live των Razastarr σε είχα δει στα μετόπισθεν με το mpc. Πιστεύεις οτι είναι "must" για έναν παραγωγό να έχει hardware, ή μπορείς να πετύχεις εξίσου καλό αποτέλεσμα μέσα από σωστή χρήση software?

- "Must" είναι μόνο η θέληση να κάνεις μουσική. Ο τρόπος που θα την κάνεις είναι ανάλογα με το τι βολεύει τον καθέναν. Όσο αναφορά εμένα μου αρέσουν τα hardware και όσο μπορώ αγοράζω συνεχώς μηχανήματα, αλλά αυτό το κάνω για μένα.

3) Το αγαπημένο σου μουσικό κύμα για samples είναι...

- H blues και η jazz μουσική. Ούτως η άλλως είναι και τα αγαπημένα μου είδη μουσικής..


7) Θα ακούσουμε συμμετοχή κάποιου μέλους σας ή όλων των Dagobah System σε κάποια δουλειά μέσα στους επόμενους μήνες;

Drs: Όπως είπε και ο Άρης θα συμμετέχουμε στον δίσκο που ετοιμάζουν μαζί με τον Νεκτάριο. Είναι και κάποιες άλλες δουλείες που ετοιμάζονται, αλλά περισσότερα σύντομα.


8) Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε επηρεαστεί από κάποιο πρόσωπο ή κάποιο κίνημα. Κατά πόσο εσείς σαν άτομα έχετε επηρεαστεί, και από τι; Πιστεύετε πως τα πρότυπα που προβάλλονται στις μέρες μας είναι ικανά να δώσουν τα σωστά ερεθίσματα στους νέους για να καταφέρουν να καλλιεργήσουν μια καλά δομημένη προσωπικότητα;

Zarquon: Πολύ καλή ερώτηση και θα μπορούσαμε να πούμε πάρα πολλά επί του θέματος...σίγουρα οι επιρροές υπάρχουν. Κατ αρχήν εγώ προσωπικά, αλλά και όλοι μας πιστεύω είμαστε σαφώς επηρεασμένοι από ανθρώπους δικούς μας , οικογένεια , φίλους και από συζητήσεις μαζί τους. Τώρα, αν μιλάς για επιρροές σε κοινωνικοπολιτικά ζητήματα, θα έλεγα οτι ως ένα σημείο έχουμε επηρεαστεί από τα "αριστερά κινήματα". Όσο και αν οι λέξεις αυτές στις μέρες μας φαίνονται πλέον γραφικές, μέχρι και αστείες, υπήρχαν άνθρωποι οι οποίοι εξέφραζαν και εκφράζουν σωστές απόψεις. Αλλά άποψη μου, και πιστεύω εκφράζει όλους μας, είναι πως η επιρροή από τον οποιονδήποτε πρέπει κάπου να σταματάει και να ξεκινάει πρώτα απ όλα η συνειδητοποίηση των δικών μας πράξεων σε κάθε επίπεδο. Είναι πολύ ενδιαφέρον να διαβάζεις φιλοσοφία, για παράδειγμα, ή και δοκίμια ανθρώπων που θεμελίωσαν βάσεις για πολιτικά συστήματα ανά την ιστορία.

Απλά αυτό που δεν έχουμε καταλάβει, είναι ότι η ιστορία μας προσπερνάει και όσα έλεγαν κάποτε οι περισσότεροι από αυτούς, φαίνονται όλο και πιο ουτοπικά. Δεν ισχυρίζομαι να διαγράψουμε οτιδήποτε παλαιό φυσικά, απλά το καλύτερο είναι να επηρεαστούμε από ότι πραγματικά άξιζε να ειπωθεί και να γίνει, και να το προσαρμόσουμε στην εποχή μας .

Σωστά ερεθίσματα στους νέους να δοθούν από ποιον; Αν περιμένουμε από τα Μ.Μ.Ε σαφώς και όχι .

Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά. Το θέμα είναι, ο νέος να παίρνει τα κατάλληλα ερεθίσματα τουλάχιστον, πρώτα απ όλα απ το σπίτι του. Και ένα απ τα πρώτα μαθήματα που πρέπει να παίρνει κάποιος πιστεύω είναι το να απορρίπτει τα πρότυπα που προσπαθούν να του επιβάλλουν.


9) Από Ελλάδα έχετε κάποιες επιρροές ή αν θέλετε "είδωλα";

Zarquon : Αν μιλάς για μουσική, επιρροές υπάρχουν και από πολλά είδη εκτός από hip hop π.χ rock, ρεμπέτικο , έντεχνο τραγούδι. Στα είδωλα λέμε όχι, είμαστε και λίγο μεγάλοι ηλικιακά για κάτι τέτοιο.


10) Ήδη στον ομώνυμο δίσκο σας είχατε μια πολύ δυνατή συμμετοχή που κίνησε το ενδιαφέρον (αναφέρομαι στον Νικόλα από τους Razastarr). Πιστεύετε οτι σε έναν δίσκο οι συμμετοχές παίζουν ρόλο στο να κάνουν κάποιον, που δεν έχει ακούσει ένα συγκρότημα, να μπει στον κόπο;

Zarquon : Σίγουρα παίζουν ρόλο οι συμμετοχές για να ακουστείς και πιστεύω ότι και στη δική μας περίπτωση συνέβη αυτό, αλλά σαφώς κάτι τέτοιο δεν αρκεί από ένα γκρουπ . Αν περιμένει ο ακροατής μόνο τις συμμετοχές, τότε απλά αυτό σημαίνει ότι δεν του αρέσει το συγκεκριμένο συγκρότημα...


11) Υπήρξε ποτέ κόντρα με κάποιον/κάποιους από τον χώρο; Ή έστω κάποια σπίθα που μπορεί να εξελισσόταν σε κόντρα;

Drs: Θεωρούμε ότι ο πραγματικός αντίπαλος είναι άλλος εκεί έξω και όχι ο κάθε mc. Και στο κάτω κάτω ελευθερία έχουμε (λέμε τώρα) ο καθένας κάνει ότι νομίζει... Όλα είναι θέμα αισθητικής..

Zarquon: ''όσο εσύ περηφανεύεσαι πως είσαι mc γαμάτος, κάποιοι ανοιχτά στους δρόμους στήνουν battle με το κράτος...''

Rsn: Να ρωτήσω κάτι; Πες οτι υπήρξε κόντρα με κάποιον (που δεν ισχύει), ενδιαφέρει κανέναν αυτό; Και γιατί κάτι τέτοιο να ενδιαφέρει τον κόσμο; Πραγματικά δεν μπορώ να το καταλάβω. Και γιατί μια κόντρα να γίνει τραγούδι πέρα απο το εμπορικό του πράγματος; Και στην τελική, δεν έχω ακούσει μια κόντρα που να έχει βάση... του στυλ, ''ο τάδε κλέβει λεμόνια από την λεμονιά μου οπότε θα του κάνω diss...'' χαχα


12) Ας κάνω μια λίγο πιο "trivia" ερώτηση: Αγαπημένη ταινία του καθ' ενός σας; Έτσι, για το κουτσομπολιό βρε αδερφέ...

Rsn: Βαβέλ

Drs: Οι τρεις ταφές του Μελκιάδες Εστράδα.

Zarquon : Brazil

Νικόλας : Γη και ελευθερία .

Άγγελος : Φόβος και παράνοια στο Λας Βεγκας


13) Και αγαπημένο βιβλίο;

Rsn: Η βιογραφία του Martin Luther King

Drs: Back to the Basics

Άγγελος : Ούτε Θεός ούτε αφέντης

Zarquon : The Hitchhiker's Guide to the galaxy

Νικόλας: Άκου Ανθρωπάκο


14) Πίσω στους Dagobah System ως συγκρότημα. θα εμφανιστείτε σε κάποιο live τώρα κοντά;

Κανονίζουμε κάποια πράγματα, δεν έχει κλείσει κάτι σίγουρα ακόμα, με το που κλείσει εννοείται πως θα ανακοινωθεί άμεσα.

15) Μάλιστα. Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας. Θέλετε να συμπληρώσετε κάτι;

Σε ευχαριστούμε πολύ, να είσαι καλά!


Μια γεύση από τους Dagobah System: