Crystal Method - Legion Of Boom (2004)

Βασανιστικότατη η ζέστη τώρα τελευταία και βρίσκω ότι το WipeOut με το πωρωτικό του online gameplay με δροσίζει πιο πολύ κι από air-condition. Μέσα στην ΓΑΜΑΤΗ playlist του παιχνιδιού λοιπόν, βρήκα και τους Crystal Method. Tους κύριους τους γνωρίζω εδώ και χρόνια (Bones theme song, Blade 2 & Blade Trinity soundtrack) αλλά δεν είχα κάτσει ποτέ να ασχοληθώ περισσότερο.
Προχθές όμως, αφού είχα ψιλομπουχτίσει από το πολύ hip hop, σκέφτηκα να ακούσω στην τύχη ένα album τους.

Το τυχερό ήταν το Legion of Boom, ή μάλλον, εγώ ήμουν ο τυχερός αφού διάλεξα το cd του οποίου τα περισσότερα κομμάτια τα ήξερα και απλά κωλοχτυπήθηκα.

Το πρώτο κομμάτι, άνετα το καλύτερο του δίσκου, το είχα ξαναακούσει στο Blade Trinity, αρκετά χρόνια πριν και δεν περίμενα να είναι το πρώτο τραγούδι που θα ξανακούσω από Crystal Method.
To Born Too Slow, δεύτερο κατά σειρά τραγούδι, uplifting as fuck και απ' ό,τι είδα χρησιμοποιήθηκε και στο soundtrack του Need for Speed: Underground 2.
Γενικά, το Legion of Boom έχει αρκετά τραγούδια που έχουν συμπεριληφθεί σε soundtracks ταινιών και παιχνιδιών αδρεναλίνης και όχι άδικα.


Νταξ, επειδή βαριέμαι να γράφω καλά λόγια για κάθε κομμάτι γιατί πόση έμπνευση να έχω πια ο κακομοίρης, από 'δω και πέρα θα κάνω μια λίστα με τα αγαπημένα μου τραγούδια από κάθε δίσκο και τέλος. Δε θα με πιάνει λογοδιάρροια όπως τους άλλους συντάκτες... -.-

Starting Over
Born Too Slow
I Know It's You
Realizer
Weapons Of Mass Distrortion
Acetone




Summing up, ο δίσκος είναι ό,τι πρέπει για aggressiv-άρισμα πριν από: γυμναστική, ξύλο, σούβλισμα αρνιού το Πάσχα(hardcore shit) και παχιά.

Oπως πάντα, τσεκάρετε το δίσκο, μη γράφω τσάμπα σα το μαλάκα στις 3:30 τα χαράματα.
Κατεβάστε τον, αγοράστε τον, κλέψτε τον, I don't care.

Track listing

1. "Starting Over" – 4:01
2. "Born Too Slow" – 2:59
3. "True Grit" – 5:06
4. "The American Way" – 4:26
5. "I Know It's You" – 5:48
6. "Realizer" – 3:48
7. "Broken Glass" – 3:55
8. "Weapons of Mass Distortion" – 4:50
9. "Bound Too Long" – 6:23
10. "Acetone" – 5:15
11. "High and Low" – 5:23
12. "Wide Open" – 7:23
13. "Born Too Slow" (EK's Spider in the Corner Alt. Dub) - 6:15 (DVD-A Bonus track)
14. "Born Too Slow" (Deepsky's Green Absinthe Dub) - 8:20 (DVD-A Bonus track)

Later

WrongFace - WrongFace Presents: Johnni Spets & Nikolas A.Y(2011)

Και εκεί που κάθεσαι και περιμένεις να δώσεις εξετάσεις, σκάει ο Κωστής και σου λέει ''σου έχω φέρει κάτι''. ''Τι να είναι?'' αναρωτιέσαι. Μην είναι κανά ψιλό που σου χρωστάει από τότε που του 'δωσες για καπνό και φιλτράκια και έμεινες ρέστος και δεν είχες να φας απ' τα everest και αναγκάστηκες να πας στη λέσχη σοβαρα μαλάκα ντροπή του? Μην είναι το τηλέφωνο της γκόμενας που γούσταρες? Οι.
Ενα cd. Ναι αλλά τι cd?
-Ε να μωρέ, κάτι φίλοι μου βγάλαν ένα δίσκο και σου 'φερα να τ' ακούσεις και 'συ που ακούς πχιοτική μουσική.
Κλασσικά πατώνω στην εξέταση, γυρνάω σπίτι και το βάζω στο player.

Ακούω το intro και λέω: ''Τον πιάσαν Κώτσο τον Κωστη, αυτό δεν είναι hiphop''. Γελάω με το απίστευτα αστείο wordplay που δημιούργησα και ακούω την ατάκα: ''But you 're wrongface... face...ce''. A.
Decent το δεύτερο κομμάτι αλλά να πω την αλήθεια μου δε με ενθουσίασε και σκέφτηκα να το κλείσω αλλά σκέφτηκα να δώσω μια ευκαιρία στο δίσκο. Δικά μας παιδιά έιναι άλλωστε.
Συνεχάει λοιπόν το cd και φτάνει στο ''το ΄93''. Πολύ γαμάτη κομμάτι με ωραίο story telling και jazzy παραγωγή. Eκεί αναπτερώθηκαν και οι προσδοκίες μου.
Το battle κομμάτι δεν μου άρεσε όχι για κανά συγκεκριμένο λόγο αλλά γιατί γενικά δεν πολυγουστάρω τα battles.

Για να μην πάρω ένα ένα τα κομμάτια γιατί βαριέμαι να γράφω θα πω ότι από το δίσκο γούσταρα τα: ''Για τον άλφα'' και ''Κηδεία''.

Πραγματικά όμως καρακάυλωσα με τα: ''Αλάνιμου λιμάνιμου'' το ''Λίγο πριν φύγω'' και ''Το ησπεράλντο''. Οποτε τα ακούω ένα χαμόγελο ζωγραφίζεται στο πρόσωπό μου. Τελικά το ελληνικό hip hop ακούγεται εν έτει 2011.

Τεχνικά δε προσφέρουν κάτι ξεχωριστό και ευτυχώς από μια έννοια γιατί ''αν δεν έχεις τι να πεις το να εμπλουτίζεις με τεχνικές το λόγο σου είναι ανώφελο'' και τα παιδιά ΕΧΟΥΝ κάτι να πουν.
Οι παραγωγές μπορώ να πω με ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΑΝ. Οn point, στηρίζαν το κάθε κομμάτι χωρίς να το επισκιάζουν και έδειξαν ότι οι Ελληνες το πάνε καλά το boom bap.
Ενα ακόμα, αισθητικό plus, είναι το artwork. Το μπρόκολο στο cd είναι σκέτη ψυχεδέλεια!

Συμπερασματικά, το cd κινείται σε πολύ υψηλό επίπεδο και βγάζει έναν fresh ήχο που το ελληνικό hip hop πραγματικά τον χρειαζόταν. Ο,τι πρέπει για το καλοκαιράκι!

Big ups για τα παιδιά από Μπραχάμι και ακούστε το ρε μαλάκες, τσάμπα είναι, για τους αναγνώστες.



Tracklist:

1.	Wrongface	1:39
2.	Στην απ' έξω feat JK1	3:22
3.	Tο '93 feat. Sous Peau	3:59
4.	H επιστροφή του αυ	2:29
5.	Kηδεία feat. LordMess	3:57
6.	Για τον άλφα	3:45
7.	Αλάνιμου λιμάνιμου	3:57
8.	Το ησπεράλντο	2:32
9.	Λίγο πριν φύγω	3:56
10.	Mighty mos	1:17
11.	Το λοιπόν	4:52

Προτάσεις...στο χέρι: Ιούνιος 2011

Ο Ιούλης μπήκε αφήνοντας πίσω τον Ιούνη και βάζοντας μας για τα καλά στο κλίμα του καλοκαιριού. Μετά από αυτή την σάπια εισαγωγική μου πρόταση λοιπόν, σας παρουσιάζω με ολιγοήμερη καθυστέρηση τις προτάσεις της ομάδας του Music-Call για τον μήνα Ιούνη. Προτάσεις από διάφορα είδη μουσικής, όπως σας έχουμε συνηθίσει άλλωστε. Είθε ο καθένας σας να ξεχωρίσει έστω και ένα album απ αυτά που παραθέτουμε.

Πολύ κυριλέ πρόλογος, είμαι γαμάτος.

Σταύρος:

Skyzoo - The Great Debater (2011) (Hip Hop)

Christina Aguilera - Back To Basics (2006) (R&B/Soul/Blues/Jazz)

Ανδρέας:

Άγρυπνος - Οι Περιπέτειες Του Μικρού Νικόλα (2010) (Hip Hop)

The Mars Volta - Frances The Mute (2005) (Experimental Rock)

The Qemists - Join The Q (2009) (Drum & Bass)

Low Inertia:

Sleepin Pillow-Apples on an Orange Tree (2008) (Experimental Rock)

Φίλιππος:

Caroline Lufkin - Verdugo Hills (2011) (Electronic/Ambient)

Echoes of Eternity - As shadows Burn (2009) (Progressive/Gothic Metal)

Advent Rising - The Soundtrack (2005)

Σπέρααα...
Ηρθε η περίοδος της εξεταστικής και όπως καταλαβαίνουμε όλοι, ήρθε μαζί της και η περίοδος των video games. Ξανακατέβασα λοιπόν το Advent Rising, ένα γαμάτο tps και είπα να το λιώσω αποδεικνύοντας στον εαυτό μου για άλλη μια φορά ότι αν είσαι καμμένος μια φορά στη ζωή σου, είσαι πάντα καμμένος. Cheats, hints, tricks και τα τοιαύτα, τα θυμόμουν όλα! Το τερμάτισα σε μια μέρα αλλα δεν είχα χορτάσει ακόμα την ατμόσφαιρά του αφού μας άφησε με ένα ''to be continued'' και η εταιρεία παραγωγής μας έγραψε στις αρχιδάρες της. Αφού λοιπόν μας αφήνει με τόσο ξενερωτικό τρόπο και μία πανέμορφη ρομαντική σκηνή, είπα να κατεβάσω το soundtrack του Et voilà!

Το cd ξεκινάει με το menu theme του παιχνιδιού, κάτι ανάμεσα σε κλασσική και όπερα, μίξη που θα μονοπωλήσει με την παρουσία της όλο το cd. Πάρα πολύ καλό κομμάτι, που σε βάζει στο mood όχι μόνο του υπόλοιπου album αλλά κυρίως του παιχνιδιού αφού το πόσο επικό γίνεται το game απλά δεν περιγράφεται με λόγια. Μόνο με νότες.

Ολο το cd κινείται σε παρόμοια επίπεδα αφού τα κομμάτια είναι ένα κι ένα για τη σκηνή στην οποία χρησιμοποιούνται στο παιχνίδι. Ετσι, σκηνές roaming on track και σκηνές δράσης πλέκονται περίτεχνα και στολίζονται από τα αντίστοιχα όργανα (κυρίως) έγχορδα και (ενίοτε) χορωδίες . Αποκορύφωμα αυτής της περιγραφής είναι η μάχη με τον Bounty Hunter, το εξωγήινο ον που αναλαμβάνει να παραδώσει το ζεστό σου κουφάρι στους N'Kul, τους βασικούς εχθρούς σου. Το επίπεδο epicness που βγάζει η αντρική χορωδία μαζί με τα επιβλητικά βιολιά και τις νέες δυνάμεις του χαρακτήρα σου είναι ικανά να σε κάνουν να προσπαθείς να πετάς fire bolts από τα χέρια σου.
Κάπου εδώ κρίνω αναγκαίο να διευκρινίσω ότι υποσυνείδητα προσπαθώ να σας πείσω να παίξετε και το παιχνίδι παραβαίνοντας συνειδητά τους κανόνες του τίτλου του blog.

Για το τέλος άφησα το αγαπημένο μου. To ''Greater Lights'' μια ατμοσφαιρική μπαλάντα, ή μάλλον, η επιτομή της ατμοσφαιρικής μπαλάντας κλείνει (θεωρητικά) το παιχνίδι με τη φωνή της Charlotte Martin και τους κεντρικούς χαρακτήρες του παιχνιδιού να ταξιδεύουν με φόντο υπέροχα διαστημικά σκηνικά.
Δεδομένου του background της σχέσης των χαρακτήρων και η υποψία του έρωτα ανάμεσά τους, το πιάνο μαζί με τη φωνή της Charlotte Martin μας δίνουν ένα από τα καλύτερα endings όχι μόνο όσον αφορά τον κόσμο των games αλλά του audiovisual entertainment γενικότερα.


Ακούστε το cd, παίξτε το παιχνίδι.
Ακούστε το cd, παίξτε το παιχνίδι.
Ακούστε το cd, παίξτε το παιχνίδι.



Tracklist:

1.	"Muse"	3:08
2.	"Poeta"	3:36
3.	"Bounty Hunter"	3:05
4.	"Aurelia"	3:03
5.	"Greater Lights (feat. Charlotte Martin)"	3:52
6.	"Glorious Human"	1:46
7.	"Stolen Transport"	2:15
8.	"Canyon Encounter"	2:04
9.	"The Rise Of Aurelia"	2:01
10.	"Edumeas Last Stand"	2:04
11.	"Aurelian Conflict"	2:04
12.	"The Aurelian Movement"	2:21
13.	"Luriam Down"	1:04
14.	"The Human Movement"	2:09
15.	"Human Demise"	1:35
16.	"Seeker Assault"	2:05
17.	"Midst Of The N'Kul"	0:34
18.	"Seeker Horde"	1:04
19.	"Fiery Arrival On Aurelia"	0:55
20.	"Power Within"	2:11
21.	"Fortified Strength"	1:01
22.	"Mastery Of Self"	2:20
23.	"Return To Humanity"	2:16
24.	"The Seeker Movement"	2:09
25.	"Seeker Unrest"	2:05
26.	"Conquest"	0:36
27.	"Greater Lights (Jay-J's Shifted UP Mix)"	3:58

Spacemen 3 - Recurring (1991)

Ακροβατώντας ανάμεσα σε διάφορα ακούσματα τον τελευταίο καιρό, πολλά album με παρότρυναν στο να κάτσω τον κώλο μου να γράψω κανένα review γι αυτά αλλά που χρόνος; Πότε θα προλάβω να βγω βόλτα; Να παίξω κανένα παιχνίδι; Να κάνω τίποτα άλλο ανούσιο;

Anyway, άκουσα το καινούριο των Seether, έμαθα τους The Mars Volta, συγκρότημα που του αξίζει ένα review στο μέλλον, ασχολήθηκα επιτέλους με τον Oxmo Puccino και σχεδόν έγραψα για το "L' amour est mort", αλλά αυτοί που είπα "Εδώ ρε πούστη θα κάνεις review τώρα!" ήταν οι Spacemen 3.

Spacemen 3 λοιπόν, βρετανικό συγκρότημα που έδρασε από τις αρχές των 80s μέχρι τις αρχές των 90s (1982 - 1991 συγκεκριμένα) κινούμενο κυρίως σε Psychedelic Rock ύφος. Δεν ξέρω τόσο για τα υπόλοιπα album τους, αλλά το Recurring πιστεύω θα μπορούσε να μπει άνετα σε μια λίστα με τα πιο άρτια album του είδους. Έστω κ αν αυτή η λίστα έχει 100 album κ αυτό είναι το 100ο.

Το Recurring λοιπόν είναι το κύκνειο άσμα τους, όντας album που κυκλοφόρησε το 1991. Το πως που και πότε έπεσε στην αντίληψη μου νομίζω ότι δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, αλλά πρώτη φορά το άκουσα χθες (ή Τετάρτη, αν και εφ όσον δεν ανέβει σήμερα, Πέμπτη). Το συγκεκριμένο album λοιπόν, χωρίς να ξέρεις τίποτα για το συγκρότημα ή το ποιόν του, βλέποντας μόνο από το εξώφυλλο, μπορείς να καταλάβεις ότι θα έχει να κάνει με Psychedelic. Αν όχι Psychedelic Rock, Psychedelic Trance σίγουρα. Ειδικά με όνομα Spacemen 3....αλλά ας μην πλατιάζουμε.

Το intro του album λοιπόν ίσως κουράσει μερικούς, καθώς κρατάει περίπου ένα δεκάλεπτο, αλλά προσωπικά το βρήκα πολύ ωραίο και δεν κατάλαβα πότε πέρασαν τα 10 λεπτά. Just for the record το Big City (έτσι λέγετε) κυκλοφόρησε και ως single το 1991-το τελευταίο τους-και έφτασε μέχρι και στην θέση 88 στα Βρετανικά charts. Μετά από αυτό το κομμάτι λοιπόν ακολουθεί το "Just To See You Smile" με διαφορετικό ύφος μουσικά το οποίο ουσιαστικά μιλάει γι αυτό που λέει ο τίτλος, δηλαδή τι θα έκανε ο τραγουδιστής μας για να "την δει να χαμογελάει" (ή τον, καθώς δεν ξέρουμε τις προτιμήσεις του).

Τρίτο κομμάτι το "I Love You" με ύφος παρόμοιο με το προηγούμενο, διόλου πρωτότυπο άλλωστε για κομμάτια αυτής της μουσικής σκηνής. Πολύ ευχάριστο κομμάτι και είναι και από τα κομμάτια που μου άρεσαν πιο πολύ στον δίσκο. "Set Me Free/I ve Got The Key" στην συνέχεια το οποίο έχει και ένα μικρό Reprise στην συνέχεια. Εντάξει, προσωπικά δεν με τρέλαναν, οπότε εκεί έκανε μια μικρή κοιλιά για να περάσει στο "Why Couldn't I See" που μου άρεσε επίσης πολύ και καπάκι σε μια διαφορετική εκδοχή του "Just To See You Smile" την instrumental ουσιαστικά.

Περνάμε στο "When Tomorrow Hits" άλλο ένα κομμάτι που ξεχώρισα, το οποίο είναι και διασκευή από το πρωτότυπο κομμάτι των Mudhoney που είχε κυκλοφορήσει 2 χρόνια νωρίτερα. Πολύ ωραίο κομμάτι, ίσως και το καλύτερο του δίσκου. Σειρά έχει το Feel So Bad για να περάσει στο "Hypnotized", το δεύτερο single του album. Ένα πάρα πολύ ωραίο κομμάτι που επίσης μπήκε στα UK Charts και σκαρφάλωσε μέχρι την 85η θέση. Πολύ ωραία σύνθεση και ωραία αίσθηση χάρη στο σαξόφωνο, φανερώνοντας μας το ταλέντο του στην σύνθεση ο κύριος Kember.

Συνέχεια έχει ένα ήρεμο κομμάτι που σε κάνει να ξεχνιέσαι, το "Sometimes", από το οποίο παίρνει την σκυτάλη το "Feelin Just Fine (Head Full Of Shit)" κομμάτι επίσης ήρεμο το οποίο πιστεύω άνετα θα μπορούσε να δράσει ως i-doser. Επόμενο στην λίστα το "Billy Whizz/Blue 1"

κομμάτι από αυτά τα κλασσικά του είδους, που έχει ηρεμία, σε κάποια φάση ψιλό-ξυπνάει μετά πάλι ηρεμία κ.ο.κ. Επίσης ξεχωριστό κομμάτι.

Το τελευταίο κομμάτι είναι το "Drive/Feel So Sad" ένα ήρεμο κομματάκι, ότι πρέπει για επίλογος αυτού του ωραίου cd.

Επίσης μετά από αυτό το κομμάτι ακολουθεί ένα alternative mix του "Feelin Just Fine (Head Full Of Shit)", αλλά ας θεωρήσουμε επίλογο το "Drive/Feel So Sad"

Οπότε έχουμε ένα πάρα πολύ καλό δισκάκι, ότι πρέπει για τύπους που γουστάρουν φάσεις Pink Floyd, eloy κλπ κλπ και πιστεύω θα φανεί ελκυστικό και σε λάτρεις της καλής μουσικής.

Συνοπτικά ξεχώρισα τα: "I Love You", "Why Couldn't I See", "When Tomorrow Hits", "Hypnotized" και "Feelin Just Fine"

Διαβάστε τον αστερίσκο μου στο τέλος του άρθρου.

Tracklist:

1. Big City (Everybody I Know Can Be Found Here)

2. Just to See You Smile (Orchestral mix)

3. I Love You

4. Set Me Free / I've Got the Key

5. Set Me Free (reprise)

6. Why Couldn't I See

7. Just to See You Smile (instrumental)

8. When Tomorrow Hits

9. Feel So Sad (reprise)

10. Hypnotized

11. Sometimes

12. Feelin' Just Fine (Head Full of Shit)

13. Billy Whizz / Blue 1

14. Drive / Feel So Sad

15. Feelin' Just Fine (alternative mix)

*το review αφορά την re-mastered εκδοχή του album που κυκλοφόρησε το 2004

Προτάσεις... στο χέρι: Μάιος 2011

Πολλά είναι τα albums που σκεφτόμαστε να ανεβάσουμε σε άρθρα κατά καιρούς. Δυστυχώς όμως, τα albums που έχουμε σε εκτίμηση είναι περισσότερα, και ο χρόνος όλο και λιγότερος. Γι'αυτό και από 'δω και πέρα, στο τέλος κάθε μήνα, θα ανεβαίνουν μερικές προτάσεις στα.. γρήγορα από τα μέλη του music-call, δεν χάνετε τίποτα να τους ρίξετε μια ματιά, και (γιατί όχι;) ένα αυτί.

Ανδρέας:

Blue Stahli - Blue Stahli (2011) (Electronic Rock, Indusrial Metal)

Bloc Party - Silent Alarm (2005) (Indie Rock)

The Anomalies - Free Soup Social (2009) (Indie Rock, Hip Hop)

Dagobah System - Dagobah System (2010) (Hip Hop)

Σταύρος:

Natural Snow Buildings - Waves Of The Random Sea (2011) (Drone, Psychedelic Folk)

Parov Stelar - Shine (2007) (Electronic, Jazz)

Diamond D (and the Psychotic Neurotics) - Stunts, Blunts & Hip-Hop (1992) (Hip Hop)

Φίλιππος:

The Kills - Blood Pressures (2009) (Lo-Fi)

Blackmore's Night - Ghost of a Rose (2003) (Epic , Folklore)

The 69 Eyes - Devils (2004) (Rock , Metal)

LowInertia:

RSN-Λ.Ο.Σ. - Εν Πλω (2009) (Hip Hop)

Βρώμικος Νότος - Στην Καρδιά & Στο Μυαλό (2011)

Ο Μάης έχει μπει πολύ δυνατά εντός και εκτός των συνόρων και μετά την δισκάρα του Soulkast κυκλοφόρησε χθες (ή σήμερα, ανάλογα με το πότε θα ανέβει το άρθρο) και μεταξύ άλλων, η δεύτερη δουλειά από το project "Βρώμικος Νότος", μια δουλειά που περιμέναμε αρκετό καιρό τόσο εγώ, όσο και οι περισσότεροι που είχαμε ακούσει την πρώτη τους δουλειά, ιδίως αφότου ακούσαμε και είδαμε το video clip που κυκλοφόρησε στις αρχές του Φλεβάρη.

Να πω κάπου εδώ για όσους δεν ξέρουν ότι ο Βρώμικος Νότος είναι μια μεγάλη παρέα που μέσα της συναντάμε τους Dust Rhymes, Στίγμα, Χωρίς Ανάσα, Νεκρό Παλμός, Κοής, Loopa, Παλμοί Της Ίριδας, Άγνωστος Χειμώνας, Φέρμα, Zenix, Απρόσωπα Πρόσωπα, Άγρυπνος και Dj Slander (όπως αναγράφεται στο info του album τους) αν μου ξέφυγε κάποιο όνομα ή έβαλα κάποιον παραπάνω να με συγχωρείτε είναι και η περίοδος τέτοια που δεν έχω και τον χρόνο να ελέγξω.

Η μεγάλη μου χαρά ήρθε όταν κατέβασα και εκάνα unzip τον φάκελο και είδα θαμπωμένος 43 κομμάτια. 43 κομμάτια που όταν τα άκουσα, ενώ περίμενα να ταν προχειροδουλειές (όπως μας έχουν συνηθίσει ονόματα του χώρου, να πετάν δηλαδή 50 κομμάτια τον χρόνο που τα 40 είναι υπόθεση μιας μέρας) τελικά αποδείχτηκα λανθασμένος καθώς όλα κομμάτια ήταν αρκετά αξιόλογα. Τώρα που το ξανασκέφτομαι είναι και λογικό, αφού μιλάμε για μια παρέα κοντά 20 άτομα, αν γουστάρουν κατεβάζουν και ποδοσφαιρική ομάδα, ταλέντο και όρεξη υπάρχει, οπότε ιδού τα αποτελέσματα!

Όπως καταλαβαίνετε είναι αδύνατο να πω την άποψη μου για 43 κομμάτια, αλλά θα πω για το overall: Ένα πολύ δυνατό album, με πιο σκοτεινές παραγωγές και ερμηνείες από το πρώτο album, κάτι που πιστεύω θα αρέσει σίγουρα στους πιστούς του Ελληνικού hip hop, αλλά και στο υπόλοιπο κοινό που δεν τρέφει τόσο μεγάλη αγάπη για την εν λόγω σκηνή. Επίσης, πιστεύω θα σας παρακινήσει να το ακούσετε ο στίχος του. Πολύ καλός στίχος από πολλούς, υπάρχουν σε μερικά σημεία κάποιες αδυναμίες στον τεχνικό τομέα, αλλά είναι μεμονωμένα περιστατικά θαρρώ.

Κατεβάστε το και πιστεύω δεν θα μετανιώσετε που το κάνατε!

Μερικά κομμάτια ενδεικτικά:

Βρίσκω το νόημα

Στην ζώνη του λυκόφωτος

Πίσω στο τρελάδικο

Κόλαση

Εικοσιένα

Φυλακή

Tracklist:

ΥΓ. Σιγά μην καθόμουν να γράφω 43 κομμάτια ένα-ένα. πάρτε το screenshot, όμορφα κ ωραία.

DOWNLOAD